Storythai

ตื่นสายอีกแล้ว...
เมื่อวานรู้สึกไม่สบาย เลยทานยาแก้แพ้ไป
กินไปได้สักพัก...ก้อเกิดอาการง่วงนอนชมัด...
เลยหลับไปแบบว่ายาวมากๆ แล้วอากาศก้อเป็นใจสุดๆ...
รู้สึกตัวอีกทีก้อ...8.20am เลยค๊า
สรุปว่าเมื่อคืนนอนไปซะ 8 ชั่วโมงกว่าๆเลย
(ยังไม่รวบกับ napping นะ อิอิ)

ทำงานอีกแล้ว...ช่ายๆ ทำงาน...
ตอนนี้เหลือ 1 project ที่ต้องทำให้เสร็จ
(ดองมาตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว เหอะๆ จนตอนนี้จะขึ้นเดือนใหม่แล้วยังทำไม่เสร็จเลยค๊า)

พรุ่งนี้เราตั้งใจไว้ว่าจะมาทำงานแต่เช้า
แต่ทำแค่ครึ่งวันพอล๊า...เพราะพิ้วจะโดดงาน...
(แย่จริงๆ...ทำงานแล้วยังโดดอีก...แต่นะ...สักครั้งน่า)

พรุ่งนี้โดดงานแล้วไปไหน?? นั้นสิ...ไปไหน
อ๋อ...พิ้วจะไปว่ายน้ำแถวๆ Oakland นู้น
(แถว San Francisco มันไม่มีสระให้ว่ายนี่น่า เลยต้องข้ามฝั่งๆไปว่ายฝั่งนู้น)
เดี๋ยวจะลาก 2 pieces ไปแน่นอนนนนน
2 pieces ที่จะเอาไปเนี้ยคือ แว่นตา กับ ถุงเท้า นะ อิอิ
ล้อเล่นๆ พิ้วจะลาก Bikini ไปตางหาก
(แรดจริงๆเลยกุ...ใส่ Bikini เลย)
แต่แอบสงสารสายตาคนที่มามองเรา...
แต่เอาน่า...ทุกๆคนที่นี่ไม่รู้จักเรา (แน่ใจขนาดนั้น??)
เจอกันครั่งเดียวในชีวิต (จริงเหรอ??)
ขออย่างเดียว...อย่าเจอคนไทยเลย เหอะๆ
เค้าจะต้องด่าถึงบรรพบุรุษเราแน่ๆเลยอ่ะที่ปล่อยพิ้วมาแบบนี้ (กลั๊ว กลัว อิอิ)

ตอนแรกว่าจะว่ายแถวทะเลใกล้ๆที่พิ้วเคยไปแหละ
แต่คิดไปคิดมา...เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาลองเอาขาจุ่มน้ำแล้ว
เลยคิดว่า...จะหนาวตายไม๊ว๊าเนี้ย...
แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น...พอพิ้วลงไป อาจจะมีฉลามกรูกันเข้ามา
เพราะฉลามอาจจะคิดว่า วันนี้กุได้กินขาหมูแล้ว กี๊ชๆๆๆๆๆ
ม๊ายยยยยยยยยยยย เพราะงั้นไปสระว่ายน้ำดีก่าเนอะ

ขอหยุดเพ้อฝันของวันพรุ่งนี้ก่อนดีกว่า...เพราะยังมีงานตั้งตรงหน้า
กี๊ชๆ...ทำงานต่อล๊า...

...happiness & tappiness...

ตื่นสายอีกแล้ว...
เมื่อวานรู้สึกไม่สบาย เลยทานยาแก้แพ้ไป
กินไปได้สักพัก...ก้อเกิดอาการง่วงนอนชมัด...
เลยหลับไปแบบว่ายาวมากๆ แล้วอากาศก้อเป็นใจสุดๆ...
รู้สึกตัวอีกทีก้อ...8.20am เลยค๊า
สรุปว่าเมื่อคืนนอนไปซะ 8 ชั่วโมงกว่าๆเลย
(ยังไม่รวบกับ napping นะ อิอิ)

ทำงานอีกแล้ว...ช่ายๆ ทำงาน...
ตอนนี้เหลือ 1 project ที่ต้องทำให้เสร็จ
(ดองมาตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว เหอะๆ จนตอนนี้จะขึ้นเดือนใหม่แล้วยังทำไม่เสร็จเลยค๊า)

พรุ่งนี้เราตั้งใจไว้ว่าจะมาทำงานแต่เช้า
แต่ทำแค่ครึ่งวันพอล๊า...เพราะพิ้วจะโดดงาน...
(แย่จริงๆ...ทำงานแล้วยังโดดอีก...แต่นะ...สักครั้งน่า)

พรุ่งนี้โดดงานแล้วไปไหน?? นั้นสิ...ไปไหน
อ๋อ...พิ้วจะไปว่ายน้ำแถวๆ Oakland นู้น
(แถว San Francisco มันไม่มีสระให้ว่ายนี่น่า เลยต้องข้ามฝั่งๆไปว่ายฝั่งนู้น)
เดี๋ยวจะลาก 2 pieces ไปแน่นอนนนนน
2 pieces ที่จะเอาไปเนี้ยคือ แว่นตา กับ ถุงเท้า นะ อิอิ
ล้อเล่นๆ พิ้วจะลาก Bikini ไปตางหาก
(แรดจริงๆเลยกุ...ใส่ Bikini เลย)
แต่แอบสงสารสายตาคนที่มามองเรา...
แต่เอาน่า...ทุกๆคนที่นี่ไม่รู้จักเรา (แน่ใจขนาดนั้น??)
เจอกันครั่งเดียวในชีวิต (จริงเหรอ??)
ขออย่างเดียว...อย่าเจอคนไทยเลย เหอะๆ
เค้าจะต้องด่าถึงบรรพบุรุษเราแน่ๆเลยอ่ะที่ปล่อยพิ้วมาแบบนี้ (กลั๊ว กลัว อิอิ)

ตอนแรกว่าจะว่ายแถวทะเลใกล้ๆที่พิ้วเคยไปแหละ
แต่คิดไปคิดมา...เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาลองเอาขาจุ่มน้ำแล้ว
เลยคิดว่า...จะหนาวตายไม๊ว๊าเนี้ย...
แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น...พอพิ้วลงไป อาจจะมีฉลามกรูกันเข้ามา
เพราะฉลามอาจจะคิดว่า วันนี้กุได้กินขาหมูแล้ว กี๊ชๆๆๆๆๆ
ม๊ายยยยยยยยยยยย เพราะงั้นไปสระว่ายน้ำดีก่าเนอะ

ขอหยุดเพ้อฝันของวันพรุ่งนี้ก่อนดีกว่า...เพราะยังมีงานตั้งตรงหน้า
กี๊ชๆ...ทำงานต่อล๊า...

...happiness & tappiness...

ในที่สุดก้อกลับมาอัพไดสักที
เมื่อวานวันอาทิตย์...
พิ้วไป Oakland Zoo มา
เป็นครั้งแรกเลยนะเนี้ยที่มาสวนสัตว์ในเมกา
(ส่วนมากเดินแต่ห้าง...อิอิ)

ถ่ายรูปมาไม่กี่รูปค่ะ เพราะร้อนมาก
อยากตายคาสวนสัตว์ ขอย้ำว่าร้อนจริงๆ
แล้วพวกสัตว์ๆมันก้อหลบแดดกันไปหมด
ไม่ออกมาโชว์ตัวให้เห็น...แล้วพิ้วจะถ่ายอะไร??


กี๊ชๆ...อูฐๆ ตื่นเต้น ได้เห็นอูฐๆ เหอะๆ


ช้างเนี้ยเห็นจนเบื่อแล้วช่ายม๊า...เลยถ่ายติดตูดช้างมาให้ดูแทน อิอิ...

ดูแต่ล่ะรูปแล้ว...หนักใจในการถ่าย
เอาไว้ได้รูปจากเพื่อนพิ้วเมื่อไหร่ ค่อยเอามาลงล่ะกัน

ไปทำงานดีกว่า...

ตื่นสายอีกแล้ว...
เมื่อวานรู้สึกไม่สบาย เลยทานยาแก้แพ้ไป
กินไปได้สักพัก...ก้อเกิดอาการง่วงนอนชมัด...
เลยหลับไปแบบว่ายาวมากๆ แล้วอากาศก้อเป็นใจสุดๆ...
รู้สึกตัวอีกทีก้อ...8.20am เลยค๊า
สรุปว่าเมื่อคืนนอนไปซะ 8 ชั่วโมงกว่าๆเลย
(ยังไม่รวบกับ napping นะ อิอิ)

ทำงานอีกแล้ว...ช่ายๆ ทำงาน...
ตอนนี้เหลือ 1 project ที่ต้องทำให้เสร็จ
(ดองมาตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว เหอะๆ จนตอนนี้จะขึ้นเดือนใหม่แล้วยังทำไม่เสร็จเลยค๊า)

พรุ่งนี้เราตั้งใจไว้ว่าจะมาทำงานแต่เช้า
แต่ทำแค่ครึ่งวันพอล๊า...เพราะพิ้วจะโดดงาน...
(แย่จริงๆ...ทำงานแล้วยังโดดอีก...แต่นะ...สักครั้งน่า)

พรุ่งนี้โดดงานแล้วไปไหน?? นั้นสิ...ไปไหน
อ๋อ...พิ้วจะไปว่ายน้ำแถวๆ Oakland นู้น
(แถว San Francisco มันไม่มีสระให้ว่ายนี่น่า เลยต้องข้ามฝั่งๆไปว่ายฝั่งนู้น)
เดี๋ยวจะลาก 2 pieces ไปแน่นอนนนนน
2 pieces ที่จะเอาไปเนี้ยคือ แว่นตา กับ ถุงเท้า นะ อิอิ
ล้อเล่นๆ พิ้วจะลาก Bikini ไปตางหาก
(แรดจริงๆเลยกุ...ใส่ Bikini เลย)
แต่แอบสงสารสายตาคนที่มามองเรา...
แต่เอาน่า...ทุกๆคนที่นี่ไม่รู้จักเรา (แน่ใจขนาดนั้น??)
เจอกันครั่งเดียวในชีวิต (จริงเหรอ??)
ขออย่างเดียว...อย่าเจอคนไทยเลย เหอะๆ
เค้าจะต้องด่าถึงบรรพบุรุษเราแน่ๆเลยอ่ะที่ปล่อยพิ้วมาแบบนี้ (กลั๊ว กลัว อิอิ)

ตอนแรกว่าจะว่ายแถวทะเลใกล้ๆที่พิ้วเคยไปแหละ
แต่คิดไปคิดมา...เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาลองเอาขาจุ่มน้ำแล้ว
เลยคิดว่า...จะหนาวตายไม๊ว๊าเนี้ย...
แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น...พอพิ้วลงไป อาจจะมีฉลามกรูกันเข้ามา
เพราะฉลามอาจจะคิดว่า วันนี้กุได้กินขาหมูแล้ว กี๊ชๆๆๆๆๆ
ม๊ายยยยยยยยยยยย เพราะงั้นไปสระว่ายน้ำดีก่าเนอะ

ขอหยุดเพ้อฝันของวันพรุ่งนี้ก่อนดีกว่า...เพราะยังมีงานตั้งตรงหน้า
กี๊ชๆ...ทำงานต่อล๊า...

...happiness & tappiness...

ในที่สุดก้อกลับมาอัพไดสักที
เมื่อวานวันอาทิตย์...
พิ้วไป Oakland Zoo มา
เป็นครั้งแรกเลยนะเนี้ยที่มาสวนสัตว์ในเมกา
(ส่วนมากเดินแต่ห้าง...อิอิ)

ถ่ายรูปมาไม่กี่รูปค่ะ เพราะร้อนมาก
อยากตายคาสวนสัตว์ ขอย้ำว่าร้อนจริงๆ
แล้วพวกสัตว์ๆมันก้อหลบแดดกันไปหมด
ไม่ออกมาโชว์ตัวให้เห็น...แล้วพิ้วจะถ่ายอะไร??


กี๊ชๆ...อูฐๆ ตื่นเต้น ได้เห็นอูฐๆ เหอะๆ


ช้างเนี้ยเห็นจนเบื่อแล้วช่ายม๊า...เลยถ่ายติดตูดช้างมาให้ดูแทน อิอิ...

ดูแต่ล่ะรูปแล้ว...หนักใจในการถ่าย
เอาไว้ได้รูปจากเพื่อนพิ้วเมื่อไหร่ ค่อยเอามาลงล่ะกัน

ไปทำงานดีกว่า...

วันศุกร์ที่ 18 เมษายน 2551

เวลาจ๋า...
หลังจากวันนี้ไปแล้ว
ช่วยเดินให้ช้าลง...ช้าลง
หรือว่าหยุดเดินหน่อยได้ไหม

พิ้วก้อแค่...
อยากเก็บช่วงเวลาดีๆครั้งสุดท้ายที่เหลืออยู่
...ให้นานที่สุด...

ตื่นสายอีกแล้ว...
เมื่อวานรู้สึกไม่สบาย เลยทานยาแก้แพ้ไป
กินไปได้สักพัก...ก้อเกิดอาการง่วงนอนชมัด...
เลยหลับไปแบบว่ายาวมากๆ แล้วอากาศก้อเป็นใจสุดๆ...
รู้สึกตัวอีกทีก้อ...8.20am เลยค๊า
สรุปว่าเมื่อคืนนอนไปซะ 8 ชั่วโมงกว่าๆเลย
(ยังไม่รวบกับ napping นะ อิอิ)

ทำงานอีกแล้ว...ช่ายๆ ทำงาน...
ตอนนี้เหลือ 1 project ที่ต้องทำให้เสร็จ
(ดองมาตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว เหอะๆ จนตอนนี้จะขึ้นเดือนใหม่แล้วยังทำไม่เสร็จเลยค๊า)

พรุ่งนี้เราตั้งใจไว้ว่าจะมาทำงานแต่เช้า
แต่ทำแค่ครึ่งวันพอล๊า...เพราะพิ้วจะโดดงาน...
(แย่จริงๆ...ทำงานแล้วยังโดดอีก...แต่นะ...สักครั้งน่า)

พรุ่งนี้โดดงานแล้วไปไหน?? นั้นสิ...ไปไหน
อ๋อ...พิ้วจะไปว่ายน้ำแถวๆ Oakland นู้น
(แถว San Francisco มันไม่มีสระให้ว่ายนี่น่า เลยต้องข้ามฝั่งๆไปว่ายฝั่งนู้น)
เดี๋ยวจะลาก 2 pieces ไปแน่นอนนนนน
2 pieces ที่จะเอาไปเนี้ยคือ แว่นตา กับ ถุงเท้า นะ อิอิ
ล้อเล่นๆ พิ้วจะลาก Bikini ไปตางหาก
(แรดจริงๆเลยกุ...ใส่ Bikini เลย)
แต่แอบสงสารสายตาคนที่มามองเรา...
แต่เอาน่า...ทุกๆคนที่นี่ไม่รู้จักเรา (แน่ใจขนาดนั้น??)
เจอกันครั่งเดียวในชีวิต (จริงเหรอ??)
ขออย่างเดียว...อย่าเจอคนไทยเลย เหอะๆ
เค้าจะต้องด่าถึงบรรพบุรุษเราแน่ๆเลยอ่ะที่ปล่อยพิ้วมาแบบนี้ (กลั๊ว กลัว อิอิ)

ตอนแรกว่าจะว่ายแถวทะเลใกล้ๆที่พิ้วเคยไปแหละ
แต่คิดไปคิดมา...เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาลองเอาขาจุ่มน้ำแล้ว
เลยคิดว่า...จะหนาวตายไม๊ว๊าเนี้ย...
แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น...พอพิ้วลงไป อาจจะมีฉลามกรูกันเข้ามา
เพราะฉลามอาจจะคิดว่า วันนี้กุได้กินขาหมูแล้ว กี๊ชๆๆๆๆๆ
ม๊ายยยยยยยยยยยย เพราะงั้นไปสระว่ายน้ำดีก่าเนอะ

ขอหยุดเพ้อฝันของวันพรุ่งนี้ก่อนดีกว่า...เพราะยังมีงานตั้งตรงหน้า
กี๊ชๆ...ทำงานต่อล๊า...

...happiness & tappiness...

ในที่สุดก้อกลับมาอัพไดสักที
เมื่อวานวันอาทิตย์...
พิ้วไป Oakland Zoo มา
เป็นครั้งแรกเลยนะเนี้ยที่มาสวนสัตว์ในเมกา
(ส่วนมากเดินแต่ห้าง...อิอิ)

ถ่ายรูปมาไม่กี่รูปค่ะ เพราะร้อนมาก
อยากตายคาสวนสัตว์ ขอย้ำว่าร้อนจริงๆ
แล้วพวกสัตว์ๆมันก้อหลบแดดกันไปหมด
ไม่ออกมาโชว์ตัวให้เห็น...แล้วพิ้วจะถ่ายอะไร??


กี๊ชๆ...อูฐๆ ตื่นเต้น ได้เห็นอูฐๆ เหอะๆ


ช้างเนี้ยเห็นจนเบื่อแล้วช่ายม๊า...เลยถ่ายติดตูดช้างมาให้ดูแทน อิอิ...

ดูแต่ล่ะรูปแล้ว...หนักใจในการถ่าย
เอาไว้ได้รูปจากเพื่อนพิ้วเมื่อไหร่ ค่อยเอามาลงล่ะกัน

ไปทำงานดีกว่า...

วันศุกร์ที่ 18 เมษายน 2551

เวลาจ๋า...
หลังจากวันนี้ไปแล้ว
ช่วยเดินให้ช้าลง...ช้าลง
หรือว่าหยุดเดินหน่อยได้ไหม

พิ้วก้อแค่...
อยากเก็บช่วงเวลาดีๆครั้งสุดท้ายที่เหลืออยู่
...ให้นานที่สุด...

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด...
งานเยอะม๊ากกกกกกกก
เพราะอาทิตย์หน้ามีการประชุมที่คิวบา
เลยต้องเตรียมงานวุ่นวาย
(มีพิ้วคนเดียวที่วุ่น เพราะดองงานไว้ตั้งแต่วันจันทร์แล้ว)

จริงๆ วันนี้ไม่มีอารมณ์ทำไรเลย
เหตุผลอะไร...อืม...ไม่มีกำลังใจจะทำงานแล้ว
แต่ต้องถ่างตาอันช้ำๆอ่านต่อไป (เรื่องมันเส้า...)
วันนี้ขอพิมพ์แค่นี้พอนะค่ะ
ไปทำงานต่อล๊าาาาาาาาาาา

ตื่นสายอีกแล้ว...
เมื่อวานรู้สึกไม่สบาย เลยทานยาแก้แพ้ไป
กินไปได้สักพัก...ก้อเกิดอาการง่วงนอนชมัด...
เลยหลับไปแบบว่ายาวมากๆ แล้วอากาศก้อเป็นใจสุดๆ...
รู้สึกตัวอีกทีก้อ...8.20am เลยค๊า
สรุปว่าเมื่อคืนนอนไปซะ 8 ชั่วโมงกว่าๆเลย
(ยังไม่รวบกับ napping นะ อิอิ)

ทำงานอีกแล้ว...ช่ายๆ ทำงาน...
ตอนนี้เหลือ 1 project ที่ต้องทำให้เสร็จ
(ดองมาตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว เหอะๆ จนตอนนี้จะขึ้นเดือนใหม่แล้วยังทำไม่เสร็จเลยค๊า)

พรุ่งนี้เราตั้งใจไว้ว่าจะมาทำงานแต่เช้า
แต่ทำแค่ครึ่งวันพอล๊า...เพราะพิ้วจะโดดงาน...
(แย่จริงๆ...ทำงานแล้วยังโดดอีก...แต่นะ...สักครั้งน่า)

พรุ่งนี้โดดงานแล้วไปไหน?? นั้นสิ...ไปไหน
อ๋อ...พิ้วจะไปว่ายน้ำแถวๆ Oakland นู้น
(แถว San Francisco มันไม่มีสระให้ว่ายนี่น่า เลยต้องข้ามฝั่งๆไปว่ายฝั่งนู้น)
เดี๋ยวจะลาก 2 pieces ไปแน่นอนนนนน
2 pieces ที่จะเอาไปเนี้ยคือ แว่นตา กับ ถุงเท้า นะ อิอิ
ล้อเล่นๆ พิ้วจะลาก Bikini ไปตางหาก
(แรดจริงๆเลยกุ...ใส่ Bikini เลย)
แต่แอบสงสารสายตาคนที่มามองเรา...
แต่เอาน่า...ทุกๆคนที่นี่ไม่รู้จักเรา (แน่ใจขนาดนั้น??)
เจอกันครั่งเดียวในชีวิต (จริงเหรอ??)
ขออย่างเดียว...อย่าเจอคนไทยเลย เหอะๆ
เค้าจะต้องด่าถึงบรรพบุรุษเราแน่ๆเลยอ่ะที่ปล่อยพิ้วมาแบบนี้ (กลั๊ว กลัว อิอิ)

ตอนแรกว่าจะว่ายแถวทะเลใกล้ๆที่พิ้วเคยไปแหละ
แต่คิดไปคิดมา...เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาลองเอาขาจุ่มน้ำแล้ว
เลยคิดว่า...จะหนาวตายไม๊ว๊าเนี้ย...
แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น...พอพิ้วลงไป อาจจะมีฉลามกรูกันเข้ามา
เพราะฉลามอาจจะคิดว่า วันนี้กุได้กินขาหมูแล้ว กี๊ชๆๆๆๆๆ
ม๊ายยยยยยยยยยยย เพราะงั้นไปสระว่ายน้ำดีก่าเนอะ

ขอหยุดเพ้อฝันของวันพรุ่งนี้ก่อนดีกว่า...เพราะยังมีงานตั้งตรงหน้า
กี๊ชๆ...ทำงานต่อล๊า...

...happiness & tappiness...

ในที่สุดก้อกลับมาอัพไดสักที
เมื่อวานวันอาทิตย์...
พิ้วไป Oakland Zoo มา
เป็นครั้งแรกเลยนะเนี้ยที่มาสวนสัตว์ในเมกา
(ส่วนมากเดินแต่ห้าง...อิอิ)

ถ่ายรูปมาไม่กี่รูปค่ะ เพราะร้อนมาก
อยากตายคาสวนสัตว์ ขอย้ำว่าร้อนจริงๆ
แล้วพวกสัตว์ๆมันก้อหลบแดดกันไปหมด
ไม่ออกมาโชว์ตัวให้เห็น...แล้วพิ้วจะถ่ายอะไร??


กี๊ชๆ...อูฐๆ ตื่นเต้น ได้เห็นอูฐๆ เหอะๆ


ช้างเนี้ยเห็นจนเบื่อแล้วช่ายม๊า...เลยถ่ายติดตูดช้างมาให้ดูแทน อิอิ...

ดูแต่ล่ะรูปแล้ว...หนักใจในการถ่าย
เอาไว้ได้รูปจากเพื่อนพิ้วเมื่อไหร่ ค่อยเอามาลงล่ะกัน

ไปทำงานดีกว่า...

วันศุกร์ที่ 18 เมษายน 2551

เวลาจ๋า...
หลังจากวันนี้ไปแล้ว
ช่วยเดินให้ช้าลง...ช้าลง
หรือว่าหยุดเดินหน่อยได้ไหม

พิ้วก้อแค่...
อยากเก็บช่วงเวลาดีๆครั้งสุดท้ายที่เหลืออยู่
...ให้นานที่สุด...

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด...
งานเยอะม๊ากกกกกกกก
เพราะอาทิตย์หน้ามีการประชุมที่คิวบา
เลยต้องเตรียมงานวุ่นวาย
(มีพิ้วคนเดียวที่วุ่น เพราะดองงานไว้ตั้งแต่วันจันทร์แล้ว)

จริงๆ วันนี้ไม่มีอารมณ์ทำไรเลย
เหตุผลอะไร...อืม...ไม่มีกำลังใจจะทำงานแล้ว
แต่ต้องถ่างตาอันช้ำๆอ่านต่อไป (เรื่องมันเส้า...)
วันนี้ขอพิมพ์แค่นี้พอนะค่ะ
ไปทำงานต่อล๊าาาาาาาาาาา

เมื่อเช้าเดินออกมาพร้อมหน่อย
เพราะว่าวันนี้หน่อยมาฝึกงานที่ร้าน Tokyo Express
อากาศวันนี้ 15 องศา ตลาดหุ้นก้อดันตัวสูงขึ้น
เดินๆไปก้อเห็นน้องหมาตัวหนึ่งอยู่ในร้าน
เลยเหลือบตาไปดูเจ้าหมาตัวนั้นสักหน่อย
จริงๆมันก้อไม่ได้เหมือนบ๊อบบี้หรอก
แต่พิ้วก้ออดคิดถึงเจ้าบ๊อบบี้ไม่ได้...

...อยากกลับบ้านไปหาบ๊อบบี้จัง...

วันนี้ก้อมาทำงานสายเหมือนเดิม
โผล่มา 9.50 am (เค้าเริ่มงานกัน 9 am)
พอเดินเข้าไป ทุกๆสายตาจ้องมาที่พิ้ว
โอ้ว...รู้สึกเหมือนโดนโหวตยังไงไม่รู้

พิ้วล่ะตกใจสุดๆทำไรไม่ถูก...จะยิ้มหรืออะไรดี
แล้วในที่สุด Katie ก้อเดินเข้ามาหาพิ้วที่โต๊ะทำงาน
พิ้วเลยถามแก้เขิลว่าเค้ามีประชุมอะไรกันเหรอ??
(เนียนสุดๆ....มาสายแล้วยังมาทำสนใจการประชุมอีก)
เค้าบอกว่า เค้าไม่รู้ เค้าก้อมาสายเหมือนกัน
เอาน่า...อย่างน้อยพิ้วก้อไม่ได้มาสายคนเดียว

แล้วพิ้วยังไม่รู้เลยว่าประชุมอะไร??
แต่ประชุมแบบ video conference
แล้วอีกอย่างห้องประชุมมันติดกับโต๊ะทำงานพิ้วเลยค๊า
พิ้วนี่ไม่กล้าลุกเดินไปกินน้ำ...ไม่กล้าทำอะไรทั้งนั้น
กลัวโดนโหวตจากคนในที่ทำงานอีก...
(โหวตในที่นี้หมายถึงโหวตออกนะ)

วันนี้...น้อยใจ...(ใช่ๆ น้อยใจ...)
แง้ๆ...น้อยใจที่สุดในโลกเลย (ขนาดนั้นเลย??)
จริงๆวันนี้มันก้อไม่มีอะไรหรอก
แต่ดันเปิดเข้าไปเข้า hi5 ของแท็ป...
ตอนแรกเห็นแล้วยังไม่เชื่อสายตาตัวเอง
เลยกด refresh ไปหนึ่งรอบ...
พอเห็นมันยังเหมือนเดิมเลยกด refresh ไปอีกรอบ

ดังนั้นจากการทดลองกด refresh ถึง 2 รอบสามารถสรุปได้ว่า
การทดลองนี้เป็นความจริง

พิ้วน้อยใจที่สุดเลยยยยยยยยยยยยยยย

ลองคิดดูนะ...(หรือพิ้วคิดไปเองคนเดียว)
ถ้าคุณพ่อกับคุณแม่จะจัด top friends ใน hi5
แน่นอนที่สุด...พิ้วจะต้องเป็น top #1 ของเค้าอยู่แล้ว
ส่วนเจ้าบ๊อบบี้ถึงมันจะพูดไม่ได้ และไม่มี hi5 ก้อตาม
ถ้าเกิดมันมีขึ้นมา มันก้อต้องให้พิ้วเป็น top #1 ของมันแน่ๆ

แม้แต่ Leah ก้อเถอะ...ถึงพิ้วจะเจอ Leah นานๆครั้ง
(ขนาดมาอยู่ประเทศเดียวกันแล้ว ยังไม่ได้เจอเลย เซ็งๆ)
แต่พิ้วก้ออยู่ที่ top #2 ของ Leah เสมอ กี่ปีๆก้อยังไม่เปลี่ยน
(พิ้วอยู่อันดับความสำคัญถัดจากน้องสาวเค้า...)

เพื่อนสมัยมัธยมที่สนิทสุดๆก้อ แอ้ ก้อย
แน่นอน...พิ้วอยู่ top #1 ของเค้าอยู่แล้ว
(ไม่รู้ตอนนี้ร่วงมาอยู่ top #2 ยังเนี้ย??)

หรือเพื่อนที่มหาลัย กวาง อุ้ย อิงค์ ดาว เฟิร์น
ถึงแม้ว่าพวกเค้าจะมีเพื่อนเก่าๆ มากมาย
แต่ยังไงซะพิ้วต้องติด top friends ไม่เกิน #3 แน่นอน
(ถึงเกินก้อไม่น่าจะหลุด top #5)

แต่แท็ป...ให้พิ้วอยู่ top #8
อะไรเนี้ย??...จะดีใจหรือเสียใจดีล่ะ??

แต่นะ...ถ้าคิดมุมกลับ...
(เรื่องปลอบใจตัวเองเนี้ยถนัดอยู่แล้ว)
อย่างน้อยที่สุด...พิ้วก้อยังมีอันดับให้อยู่

ชิ...

ตื่นสายอีกแล้ว...
เมื่อวานรู้สึกไม่สบาย เลยทานยาแก้แพ้ไป
กินไปได้สักพัก...ก้อเกิดอาการง่วงนอนชมัด...
เลยหลับไปแบบว่ายาวมากๆ แล้วอากาศก้อเป็นใจสุดๆ...
รู้สึกตัวอีกทีก้อ...8.20am เลยค๊า
สรุปว่าเมื่อคืนนอนไปซะ 8 ชั่วโมงกว่าๆเลย
(ยังไม่รวบกับ napping นะ อิอิ)

ทำงานอีกแล้ว...ช่ายๆ ทำงาน...
ตอนนี้เหลือ 1 project ที่ต้องทำให้เสร็จ
(ดองมาตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว เหอะๆ จนตอนนี้จะขึ้นเดือนใหม่แล้วยังทำไม่เสร็จเลยค๊า)

พรุ่งนี้เราตั้งใจไว้ว่าจะมาทำงานแต่เช้า
แต่ทำแค่ครึ่งวันพอล๊า...เพราะพิ้วจะโดดงาน...
(แย่จริงๆ...ทำงานแล้วยังโดดอีก...แต่นะ...สักครั้งน่า)

พรุ่งนี้โดดงานแล้วไปไหน?? นั้นสิ...ไปไหน
อ๋อ...พิ้วจะไปว่ายน้ำแถวๆ Oakland นู้น
(แถว San Francisco มันไม่มีสระให้ว่ายนี่น่า เลยต้องข้ามฝั่งๆไปว่ายฝั่งนู้น)
เดี๋ยวจะลาก 2 pieces ไปแน่นอนนนนน
2 pieces ที่จะเอาไปเนี้ยคือ แว่นตา กับ ถุงเท้า นะ อิอิ
ล้อเล่นๆ พิ้วจะลาก Bikini ไปตางหาก
(แรดจริงๆเลยกุ...ใส่ Bikini เลย)
แต่แอบสงสารสายตาคนที่มามองเรา...
แต่เอาน่า...ทุกๆคนที่นี่ไม่รู้จักเรา (แน่ใจขนาดนั้น??)
เจอกันครั่งเดียวในชีวิต (จริงเหรอ??)
ขออย่างเดียว...อย่าเจอคนไทยเลย เหอะๆ
เค้าจะต้องด่าถึงบรรพบุรุษเราแน่ๆเลยอ่ะที่ปล่อยพิ้วมาแบบนี้ (กลั๊ว กลัว อิอิ)

ตอนแรกว่าจะว่ายแถวทะเลใกล้ๆที่พิ้วเคยไปแหละ
แต่คิดไปคิดมา...เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาลองเอาขาจุ่มน้ำแล้ว
เลยคิดว่า...จะหนาวตายไม๊ว๊าเนี้ย...
แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น...พอพิ้วลงไป อาจจะมีฉลามกรูกันเข้ามา
เพราะฉลามอาจจะคิดว่า วันนี้กุได้กินขาหมูแล้ว กี๊ชๆๆๆๆๆ
ม๊ายยยยยยยยยยยย เพราะงั้นไปสระว่ายน้ำดีก่าเนอะ

ขอหยุดเพ้อฝันของวันพรุ่งนี้ก่อนดีกว่า...เพราะยังมีงานตั้งตรงหน้า
กี๊ชๆ...ทำงานต่อล๊า...

...happiness & tappiness...

ในที่สุดก้อกลับมาอัพไดสักที
เมื่อวานวันอาทิตย์...
พิ้วไป Oakland Zoo มา
เป็นครั้งแรกเลยนะเนี้ยที่มาสวนสัตว์ในเมกา
(ส่วนมากเดินแต่ห้าง...อิอิ)

ถ่ายรูปมาไม่กี่รูปค่ะ เพราะร้อนมาก
อยากตายคาสวนสัตว์ ขอย้ำว่าร้อนจริงๆ
แล้วพวกสัตว์ๆมันก้อหลบแดดกันไปหมด
ไม่ออกมาโชว์ตัวให้เห็น...แล้วพิ้วจะถ่ายอะไร??


กี๊ชๆ...อูฐๆ ตื่นเต้น ได้เห็นอูฐๆ เหอะๆ


ช้างเนี้ยเห็นจนเบื่อแล้วช่ายม๊า...เลยถ่ายติดตูดช้างมาให้ดูแทน อิอิ...

ดูแต่ล่ะรูปแล้ว...หนักใจในการถ่าย
เอาไว้ได้รูปจากเพื่อนพิ้วเมื่อไหร่ ค่อยเอามาลงล่ะกัน

ไปทำงานดีกว่า...

วันศุกร์ที่ 18 เมษายน 2551

เวลาจ๋า...
หลังจากวันนี้ไปแล้ว
ช่วยเดินให้ช้าลง...ช้าลง
หรือว่าหยุดเดินหน่อยได้ไหม

พิ้วก้อแค่...
อยากเก็บช่วงเวลาดีๆครั้งสุดท้ายที่เหลืออยู่
...ให้นานที่สุด...

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด...
งานเยอะม๊ากกกกกกกก
เพราะอาทิตย์หน้ามีการประชุมที่คิวบา
เลยต้องเตรียมงานวุ่นวาย
(มีพิ้วคนเดียวที่วุ่น เพราะดองงานไว้ตั้งแต่วันจันทร์แล้ว)

จริงๆ วันนี้ไม่มีอารมณ์ทำไรเลย
เหตุผลอะไร...อืม...ไม่มีกำลังใจจะทำงานแล้ว
แต่ต้องถ่างตาอันช้ำๆอ่านต่อไป (เรื่องมันเส้า...)
วันนี้ขอพิมพ์แค่นี้พอนะค่ะ
ไปทำงานต่อล๊าาาาาาาาาาา

เมื่อเช้าเดินออกมาพร้อมหน่อย
เพราะว่าวันนี้หน่อยมาฝึกงานที่ร้าน Tokyo Express
อากาศวันนี้ 15 องศา ตลาดหุ้นก้อดันตัวสูงขึ้น
เดินๆไปก้อเห็นน้องหมาตัวหนึ่งอยู่ในร้าน
เลยเหลือบตาไปดูเจ้าหมาตัวนั้นสักหน่อย
จริงๆมันก้อไม่ได้เหมือนบ๊อบบี้หรอก
แต่พิ้วก้ออดคิดถึงเจ้าบ๊อบบี้ไม่ได้...

...อยากกลับบ้านไปหาบ๊อบบี้จัง...

วันนี้ก้อมาทำงานสายเหมือนเดิม
โผล่มา 9.50 am (เค้าเริ่มงานกัน 9 am)
พอเดินเข้าไป ทุกๆสายตาจ้องมาที่พิ้ว
โอ้ว...รู้สึกเหมือนโดนโหวตยังไงไม่รู้

พิ้วล่ะตกใจสุดๆทำไรไม่ถูก...จะยิ้มหรืออะไรดี
แล้วในที่สุด Katie ก้อเดินเข้ามาหาพิ้วที่โต๊ะทำงาน
พิ้วเลยถามแก้เขิลว่าเค้ามีประชุมอะไรกันเหรอ??
(เนียนสุดๆ....มาสายแล้วยังมาทำสนใจการประชุมอีก)
เค้าบอกว่า เค้าไม่รู้ เค้าก้อมาสายเหมือนกัน
เอาน่า...อย่างน้อยพิ้วก้อไม่ได้มาสายคนเดียว

แล้วพิ้วยังไม่รู้เลยว่าประชุมอะไร??
แต่ประชุมแบบ video conference
แล้วอีกอย่างห้องประชุมมันติดกับโต๊ะทำงานพิ้วเลยค๊า
พิ้วนี่ไม่กล้าลุกเดินไปกินน้ำ...ไม่กล้าทำอะไรทั้งนั้น
กลัวโดนโหวตจากคนในที่ทำงานอีก...
(โหวตในที่นี้หมายถึงโหวตออกนะ)

วันนี้...น้อยใจ...(ใช่ๆ น้อยใจ...)
แง้ๆ...น้อยใจที่สุดในโลกเลย (ขนาดนั้นเลย??)
จริงๆวันนี้มันก้อไม่มีอะไรหรอก
แต่ดันเปิดเข้าไปเข้า hi5 ของแท็ป...
ตอนแรกเห็นแล้วยังไม่เชื่อสายตาตัวเอง
เลยกด refresh ไปหนึ่งรอบ...
พอเห็นมันยังเหมือนเดิมเลยกด refresh ไปอีกรอบ

ดังนั้นจากการทดลองกด refresh ถึง 2 รอบสามารถสรุปได้ว่า
การทดลองนี้เป็นความจริง

พิ้วน้อยใจที่สุดเลยยยยยยยยยยยยยยย

ลองคิดดูนะ...(หรือพิ้วคิดไปเองคนเดียว)
ถ้าคุณพ่อกับคุณแม่จะจัด top friends ใน hi5
แน่นอนที่สุด...พิ้วจะต้องเป็น top #1 ของเค้าอยู่แล้ว
ส่วนเจ้าบ๊อบบี้ถึงมันจะพูดไม่ได้ และไม่มี hi5 ก้อตาม
ถ้าเกิดมันมีขึ้นมา มันก้อต้องให้พิ้วเป็น top #1 ของมันแน่ๆ

แม้แต่ Leah ก้อเถอะ...ถึงพิ้วจะเจอ Leah นานๆครั้ง
(ขนาดมาอยู่ประเทศเดียวกันแล้ว ยังไม่ได้เจอเลย เซ็งๆ)
แต่พิ้วก้ออยู่ที่ top #2 ของ Leah เสมอ กี่ปีๆก้อยังไม่เปลี่ยน
(พิ้วอยู่อันดับความสำคัญถัดจากน้องสาวเค้า...)

เพื่อนสมัยมัธยมที่สนิทสุดๆก้อ แอ้ ก้อย
แน่นอน...พิ้วอยู่ top #1 ของเค้าอยู่แล้ว
(ไม่รู้ตอนนี้ร่วงมาอยู่ top #2 ยังเนี้ย??)

หรือเพื่อนที่มหาลัย กวาง อุ้ย อิงค์ ดาว เฟิร์น
ถึงแม้ว่าพวกเค้าจะมีเพื่อนเก่าๆ มากมาย
แต่ยังไงซะพิ้วต้องติด top friends ไม่เกิน #3 แน่นอน
(ถึงเกินก้อไม่น่าจะหลุด top #5)

แต่แท็ป...ให้พิ้วอยู่ top #8
อะไรเนี้ย??...จะดีใจหรือเสียใจดีล่ะ??

แต่นะ...ถ้าคิดมุมกลับ...
(เรื่องปลอบใจตัวเองเนี้ยถนัดอยู่แล้ว)
อย่างน้อยที่สุด...พิ้วก้อยังมีอันดับให้อยู่

ชิ...

วันนี้ทำงานอีกแล้ว...
นี่เพิ่งวันอังคาร ทำไมวันๆหนึ่งมันผ่านไปช้าจังเนี้ย
เอ๊ะ...เวลามันเดินหรือมันคลานเนี้ย ทำไมช้าแบบนี้เนี้ย

ในที่สุด คุณแท็ป ก้อมี สวัสดีห้า หรือ Hi5 แล้ว อิอิ

นะ...เรียกซะตลกเลยว่า สวัสดีห้า...
พิ้วคาดว่าคนสร้างเว็ปนี้น่าจะเป็น กระเทย
ความคิดริเริ่มเนี้ยคงมาจาก กระเทย ที่เก่ง HTML มากๆ
ต้องการที่จะเปิด website ที่ให้กระเทยใช้ติดต่อกันอย่างสะดวก
และต้องการที่จะแข่งกับ facebook และ myspace
แต่จะใช้ชื่อว่า sawasdee5.com มันก้อยาวไป
ฟังแล้วดูไทยๆ เนอะ?? ไม่เดิ้น?? ไม่ไฮโซ??
ไหนๆจะก้าวไประดับ international แล้วนี่เนอะ
เลยเอาให้หรูๆหน่อย ก้อเลยเป็น hi5.com แทน
โดยหมายเลข 5 ที่ตามหลัง Hi คือ ฮ้า ไม่ใช่ ห้า อย่างที่หลายคนเข้าใจ
เพราะว่าเวลากระเทยพูดอะไรต้องออกเสียงว่า ฮ้า ประจำ
(ยิ่งพวกแปลงเพศแล้วจะเพี้ยนกลายเป็น ค่า เลยทำให้แยกไม่ออก)
เพราะงั้น...website นี้จึงสร้างมาเพื่อกระเทย ทำขึ้นโดยกระเทย
แต่ไหง...หลายๆคนกลับไปแย่งกระเทยเล่นกันซะไม่รู้ อิอิ
(จริงในประเทศไทยมีหลายอย่างสร้างเพื่อกระเทยนะ
เช่น การบินเทย มีสโลแกนว่า รักกระเทยเท่าฟ้า ไง)

ที่พิ้วพิมพ์มาข้างบนนี่แค่เพ้อฝันนะ ไม่ใช่เรื่องจริง อิอิ

เมื่อคืนคุยกับคุณแท็ปไปชั่วโมงกว่า
ถ้าเอาเวลาที่คุยกันคิดเป็น 100%  นะ
สามารถแบ่งเวลาที่ใช้ในการคุยได้เป็นดังนี้
2% คุยเรื่องวันนี้ทำอะไรมามั้ง
อีก 3% คุยเรื่องหิวข้าวๆ กินอะไรดีน๊า
ส่วนอีก 95% ที่เหลือ...
หัวข้อก้อจะมีแต่เรื่อง Hi5
และคำถามของแท็ปก้อจะมีอยู่ว่า...

จะเอาวีดีโอลงยังไง?? จะให้ auto play ยังไง??
ไม่อยากให้ auto play แล้ว จะทำไง??
จะเอารูปใส่ตรงไหน?? ทำยังไง??
ฯลฯ

โอ้ว....ตายแล้ว แท็ปโดน Hi5 เข้าครอบงำ...เหอะๆๆ

ตื่นสายอีกแล้ว...
เมื่อวานรู้สึกไม่สบาย เลยทานยาแก้แพ้ไป
กินไปได้สักพัก...ก้อเกิดอาการง่วงนอนชมัด...
เลยหลับไปแบบว่ายาวมากๆ แล้วอากาศก้อเป็นใจสุดๆ...
รู้สึกตัวอีกทีก้อ...8.20am เลยค๊า
สรุปว่าเมื่อคืนนอนไปซะ 8 ชั่วโมงกว่าๆเลย
(ยังไม่รวบกับ napping นะ อิอิ)

ทำงานอีกแล้ว...ช่ายๆ ทำงาน...
ตอนนี้เหลือ 1 project ที่ต้องทำให้เสร็จ
(ดองมาตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว เหอะๆ จนตอนนี้จะขึ้นเดือนใหม่แล้วยังทำไม่เสร็จเลยค๊า)

พรุ่งนี้เราตั้งใจไว้ว่าจะมาทำงานแต่เช้า
แต่ทำแค่ครึ่งวันพอล๊า...เพราะพิ้วจะโดดงาน...
(แย่จริงๆ...ทำงานแล้วยังโดดอีก...แต่นะ...สักครั้งน่า)

พรุ่งนี้โดดงานแล้วไปไหน?? นั้นสิ...ไปไหน
อ๋อ...พิ้วจะไปว่ายน้ำแถวๆ Oakland นู้น
(แถว San Francisco มันไม่มีสระให้ว่ายนี่น่า เลยต้องข้ามฝั่งๆไปว่ายฝั่งนู้น)
เดี๋ยวจะลาก 2 pieces ไปแน่นอนนนนน
2 pieces ที่จะเอาไปเนี้ยคือ แว่นตา กับ ถุงเท้า นะ อิอิ
ล้อเล่นๆ พิ้วจะลาก Bikini ไปตางหาก
(แรดจริงๆเลยกุ...ใส่ Bikini เลย)
แต่แอบสงสารสายตาคนที่มามองเรา...
แต่เอาน่า...ทุกๆคนที่นี่ไม่รู้จักเรา (แน่ใจขนาดนั้น??)
เจอกันครั่งเดียวในชีวิต (จริงเหรอ??)
ขออย่างเดียว...อย่าเจอคนไทยเลย เหอะๆ
เค้าจะต้องด่าถึงบรรพบุรุษเราแน่ๆเลยอ่ะที่ปล่อยพิ้วมาแบบนี้ (กลั๊ว กลัว อิอิ)

ตอนแรกว่าจะว่ายแถวทะเลใกล้ๆที่พิ้วเคยไปแหละ
แต่คิดไปคิดมา...เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาลองเอาขาจุ่มน้ำแล้ว
เลยคิดว่า...จะหนาวตายไม๊ว๊าเนี้ย...
แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น...พอพิ้วลงไป อาจจะมีฉลามกรูกันเข้ามา
เพราะฉลามอาจจะคิดว่า วันนี้กุได้กินขาหมูแล้ว กี๊ชๆๆๆๆๆ
ม๊ายยยยยยยยยยยย เพราะงั้นไปสระว่ายน้ำดีก่าเนอะ

ขอหยุดเพ้อฝันของวันพรุ่งนี้ก่อนดีกว่า...เพราะยังมีงานตั้งตรงหน้า
กี๊ชๆ...ทำงานต่อล๊า...

...happiness & tappiness...

ในที่สุดก้อกลับมาอัพไดสักที
เมื่อวานวันอาทิตย์...
พิ้วไป Oakland Zoo มา
เป็นครั้งแรกเลยนะเนี้ยที่มาสวนสัตว์ในเมกา
(ส่วนมากเดินแต่ห้าง...อิอิ)

ถ่ายรูปมาไม่กี่รูปค่ะ เพราะร้อนมาก
อยากตายคาสวนสัตว์ ขอย้ำว่าร้อนจริงๆ
แล้วพวกสัตว์ๆมันก้อหลบแดดกันไปหมด
ไม่ออกมาโชว์ตัวให้เห็น...แล้วพิ้วจะถ่ายอะไร??


กี๊ชๆ...อูฐๆ ตื่นเต้น ได้เห็นอูฐๆ เหอะๆ


ช้างเนี้ยเห็นจนเบื่อแล้วช่ายม๊า...เลยถ่ายติดตูดช้างมาให้ดูแทน อิอิ...

ดูแต่ล่ะรูปแล้ว...หนักใจในการถ่าย
เอาไว้ได้รูปจากเพื่อนพิ้วเมื่อไหร่ ค่อยเอามาลงล่ะกัน

ไปทำงานดีกว่า...

วันศุกร์ที่ 18 เมษายน 2551

เวลาจ๋า...
หลังจากวันนี้ไปแล้ว
ช่วยเดินให้ช้าลง...ช้าลง
หรือว่าหยุดเดินหน่อยได้ไหม

พิ้วก้อแค่...
อยากเก็บช่วงเวลาดีๆครั้งสุดท้ายที่เหลืออยู่
...ให้นานที่สุด...

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด...
งานเยอะม๊ากกกกกกกก
เพราะอาทิตย์หน้ามีการประชุมที่คิวบา
เลยต้องเตรียมงานวุ่นวาย
(มีพิ้วคนเดียวที่วุ่น เพราะดองงานไว้ตั้งแต่วันจันทร์แล้ว)

จริงๆ วันนี้ไม่มีอารมณ์ทำไรเลย
เหตุผลอะไร...อืม...ไม่มีกำลังใจจะทำงานแล้ว
แต่ต้องถ่างตาอันช้ำๆอ่านต่อไป (เรื่องมันเส้า...)
วันนี้ขอพิมพ์แค่นี้พอนะค่ะ
ไปทำงานต่อล๊าาาาาาาาาาา

เมื่อเช้าเดินออกมาพร้อมหน่อย
เพราะว่าวันนี้หน่อยมาฝึกงานที่ร้าน Tokyo Express
อากาศวันนี้ 15 องศา ตลาดหุ้นก้อดันตัวสูงขึ้น
เดินๆไปก้อเห็นน้องหมาตัวหนึ่งอยู่ในร้าน
เลยเหลือบตาไปดูเจ้าหมาตัวนั้นสักหน่อย
จริงๆมันก้อไม่ได้เหมือนบ๊อบบี้หรอก
แต่พิ้วก้ออดคิดถึงเจ้าบ๊อบบี้ไม่ได้...

...อยากกลับบ้านไปหาบ๊อบบี้จัง...

วันนี้ก้อมาทำงานสายเหมือนเดิม
โผล่มา 9.50 am (เค้าเริ่มงานกัน 9 am)
พอเดินเข้าไป ทุกๆสายตาจ้องมาที่พิ้ว
โอ้ว...รู้สึกเหมือนโดนโหวตยังไงไม่รู้

พิ้วล่ะตกใจสุดๆทำไรไม่ถูก...จะยิ้มหรืออะไรดี
แล้วในที่สุด Katie ก้อเดินเข้ามาหาพิ้วที่โต๊ะทำงาน
พิ้วเลยถามแก้เขิลว่าเค้ามีประชุมอะไรกันเหรอ??
(เนียนสุดๆ....มาสายแล้วยังมาทำสนใจการประชุมอีก)
เค้าบอกว่า เค้าไม่รู้ เค้าก้อมาสายเหมือนกัน
เอาน่า...อย่างน้อยพิ้วก้อไม่ได้มาสายคนเดียว

แล้วพิ้วยังไม่รู้เลยว่าประชุมอะไร??
แต่ประชุมแบบ video conference
แล้วอีกอย่างห้องประชุมมันติดกับโต๊ะทำงานพิ้วเลยค๊า
พิ้วนี่ไม่กล้าลุกเดินไปกินน้ำ...ไม่กล้าทำอะไรทั้งนั้น
กลัวโดนโหวตจากคนในที่ทำงานอีก...
(โหวตในที่นี้หมายถึงโหวตออกนะ)

วันนี้...น้อยใจ...(ใช่ๆ น้อยใจ...)
แง้ๆ...น้อยใจที่สุดในโลกเลย (ขนาดนั้นเลย??)
จริงๆวันนี้มันก้อไม่มีอะไรหรอก
แต่ดันเปิดเข้าไปเข้า hi5 ของแท็ป...
ตอนแรกเห็นแล้วยังไม่เชื่อสายตาตัวเอง
เลยกด refresh ไปหนึ่งรอบ...
พอเห็นมันยังเหมือนเดิมเลยกด refresh ไปอีกรอบ

ดังนั้นจากการทดลองกด refresh ถึง 2 รอบสามารถสรุปได้ว่า
การทดลองนี้เป็นความจริง

พิ้วน้อยใจที่สุดเลยยยยยยยยยยยยยยย

ลองคิดดูนะ...(หรือพิ้วคิดไปเองคนเดียว)
ถ้าคุณพ่อกับคุณแม่จะจัด top friends ใน hi5
แน่นอนที่สุด...พิ้วจะต้องเป็น top #1 ของเค้าอยู่แล้ว
ส่วนเจ้าบ๊อบบี้ถึงมันจะพูดไม่ได้ และไม่มี hi5 ก้อตาม
ถ้าเกิดมันมีขึ้นมา มันก้อต้องให้พิ้วเป็น top #1 ของมันแน่ๆ

แม้แต่ Leah ก้อเถอะ...ถึงพิ้วจะเจอ Leah นานๆครั้ง
(ขนาดมาอยู่ประเทศเดียวกันแล้ว ยังไม่ได้เจอเลย เซ็งๆ)
แต่พิ้วก้ออยู่ที่ top #2 ของ Leah เสมอ กี่ปีๆก้อยังไม่เปลี่ยน
(พิ้วอยู่อันดับความสำคัญถัดจากน้องสาวเค้า...)

เพื่อนสมัยมัธยมที่สนิทสุดๆก้อ แอ้ ก้อย
แน่นอน...พิ้วอยู่ top #1 ของเค้าอยู่แล้ว
(ไม่รู้ตอนนี้ร่วงมาอยู่ top #2 ยังเนี้ย??)

หรือเพื่อนที่มหาลัย กวาง อุ้ย อิงค์ ดาว เฟิร์น
ถึงแม้ว่าพวกเค้าจะมีเพื่อนเก่าๆ มากมาย
แต่ยังไงซะพิ้วต้องติด top friends ไม่เกิน #3 แน่นอน
(ถึงเกินก้อไม่น่าจะหลุด top #5)

แต่แท็ป...ให้พิ้วอยู่ top #8
อะไรเนี้ย??...จะดีใจหรือเสียใจดีล่ะ??

แต่นะ...ถ้าคิดมุมกลับ...
(เรื่องปลอบใจตัวเองเนี้ยถนัดอยู่แล้ว)
อย่างน้อยที่สุด...พิ้วก้อยังมีอันดับให้อยู่

ชิ...

วันนี้ทำงานอีกแล้ว...
นี่เพิ่งวันอังคาร ทำไมวันๆหนึ่งมันผ่านไปช้าจังเนี้ย
เอ๊ะ...เวลามันเดินหรือมันคลานเนี้ย ทำไมช้าแบบนี้เนี้ย

ในที่สุด คุณแท็ป ก้อมี สวัสดีห้า หรือ Hi5 แล้ว อิอิ

นะ...เรียกซะตลกเลยว่า สวัสดีห้า...
พิ้วคาดว่าคนสร้างเว็ปนี้น่าจะเป็น กระเทย
ความคิดริเริ่มเนี้ยคงมาจาก กระเทย ที่เก่ง HTML มากๆ
ต้องการที่จะเปิด website ที่ให้กระเทยใช้ติดต่อกันอย่างสะดวก
และต้องการที่จะแข่งกับ facebook และ myspace
แต่จะใช้ชื่อว่า sawasdee5.com มันก้อยาวไป
ฟังแล้วดูไทยๆ เนอะ?? ไม่เดิ้น?? ไม่ไฮโซ??
ไหนๆจะก้าวไประดับ international แล้วนี่เนอะ
เลยเอาให้หรูๆหน่อย ก้อเลยเป็น hi5.com แทน
โดยหมายเลข 5 ที่ตามหลัง Hi คือ ฮ้า ไม่ใช่ ห้า อย่างที่หลายคนเข้าใจ
เพราะว่าเวลากระเทยพูดอะไรต้องออกเสียงว่า ฮ้า ประจำ
(ยิ่งพวกแปลงเพศแล้วจะเพี้ยนกลายเป็น ค่า เลยทำให้แยกไม่ออก)
เพราะงั้น...website นี้จึงสร้างมาเพื่อกระเทย ทำขึ้นโดยกระเทย
แต่ไหง...หลายๆคนกลับไปแย่งกระเทยเล่นกันซะไม่รู้ อิอิ
(จริงในประเทศไทยมีหลายอย่างสร้างเพื่อกระเทยนะ
เช่น การบินเทย มีสโลแกนว่า รักกระเทยเท่าฟ้า ไง)

ที่พิ้วพิมพ์มาข้างบนนี่แค่เพ้อฝันนะ ไม่ใช่เรื่องจริง อิอิ

เมื่อคืนคุยกับคุณแท็ปไปชั่วโมงกว่า
ถ้าเอาเวลาที่คุยกันคิดเป็น 100%  นะ
สามารถแบ่งเวลาที่ใช้ในการคุยได้เป็นดังนี้
2% คุยเรื่องวันนี้ทำอะไรมามั้ง
อีก 3% คุยเรื่องหิวข้าวๆ กินอะไรดีน๊า
ส่วนอีก 95% ที่เหลือ...
หัวข้อก้อจะมีแต่เรื่อง Hi5
และคำถามของแท็ปก้อจะมีอยู่ว่า...

จะเอาวีดีโอลงยังไง?? จะให้ auto play ยังไง??
ไม่อยากให้ auto play แล้ว จะทำไง??
จะเอารูปใส่ตรงไหน?? ทำยังไง??
ฯลฯ

โอ้ว....ตายแล้ว แท็ปโดน Hi5 เข้าครอบงำ...เหอะๆๆ

พอ weekend ทีไร ผีแม่บ้านเข้าสิงทุกทีสิน่า
วันเสาร์ไป CALA กับหน่อย ไปซื้อผัก ซื้อเนื้อ
เพราะวันนี้เรามีแผนจะทำก๋วยเตี๋ยวกิน เหอะๆ
ขั้นตอนการทำนี่ง่ายมาก แค่ต้มน้ำ ลวกเส้นและผัก
หลังจากนั้นก้อเอาหมูสับใส่ เนื้อใส่
เคล็ดลับความอร่อยนี่อยู่ที่ คนอร์ก้อนี่เอง อิอิ
ใส่ไปประมาณหนึ่งก้อน ก้ออร่อยแล้ว

เมื่อวันอาทิตย์นี่วันสงกรานต์
แต่ที่นี่ก้อเหมือนวันธรรมดาวันหนึ่ง
พิ้วบอกพี่กฤษหลายวันแล้วว่าขอติดรถไปหาคุณลุงที่ Berkeley ด้วยน๊า
พอไปร้านคุณลุงก้อไปกินก๋วยเตี๋ยวผัดขี้เมา
ส่วนหน่อยสั่งผัดซีอิ้ว (จริงๆอยากกินเยอะกว่านี้แต่เกรงใจๆ)

พอกินอิ่ม...พวกพี่ๆในครัวก้อออกมารดน้ำดำหัวค่ะ
พิ้วเลยได้รับโอกาสรดน้ำดำหัวคุณลุงไปด้วยเลย
สักพักก้อออกมาเดินเล่นแถว Berkeley
อยากบอกว่าเมืองนี้น่าอยู่กว่า San Francisco
ดูมันเงียบๆแล้วก้อสงบ ก้อน่า...เมืองนักศึกษานี่

เข้าไปเดินเที่ยวแถว UC Berkeley ด้วยล่ะ
พยายามหาป้ายที่เขียนว่า University of California, Berkeley
(เอาน่าๆ ถึงจะไม่ได้เรียนมหาลัยนี้ ขอถ่ายรูปกับป้ายก้อยังดี)
แต่แล้วก้อเจอ ตัวเท่ามด...ไม่ไหวๆ ไว้คราวหน้าไปหาใหม่

ตอนกลับนี้นั่งรถ BART กลับ...
(เพราะรอกลับพร้อมพี่กฤษไม่ไหว ตั้งสี่ทุ่ม)
ไม่รู้ว่าจะเรียกว่ารถไฟใต้ดิน หรือรถไฟฟ้าดี
เพราะนั่งๆไปมันก้อลงดินอยู่ดีๆ พอสักพักก้อขึ้นข้างบนเฉยเลย
แต่ที่ยิ่งกว่านั้น...Berkeley กับ SF มันอยู่คนล่ะฝั่งกัน
เพราะว่ามีทะเลกั้นเอาไว้...แล้วทะเลมันยาวมากๆ
แต่รถ Bart ไม่หวั่น...มันดำน้ำทะเลมาโผล่อีกฝั่งเลย...
ถ้านั่งๆอยู่ เกิดน้ำทะเลทะลักเข้ามาจะทำไงว๊าเนี้ย!!!

กลับมาถึงฝั่ง SF ก้อทุ่มกว่าแล้ว
กะว่าจะเดินเที่ยวให้สนุก...ที่ไหนได้ ห้างปิดหมดเลย
ลืมไปว่าทุกวันอาทิตย์ห้างจะปิดเร็วมาก...
เออ...นะ...ทำไมทำกันแบบนี้ๆ แง้ๆๆๆๆๆๆ
สุดท้ายพิ้วกับหน่อยก้อต้องไปเดินกันที่ Walgreen
(เหมือน Lotus Express บ้านเราเลย)

เมื่อเสาร์อาทิตย์เนี้ยอากาศร้อนมาก
แต่วันนี้วันจันทร์...หนาวอีกแล้ว
ทำไมเมืองนี้มันแปรปรวนแบบนี้...

[ถ่ายตรงทางลง Bart สถานี Berkeley ค๊า]

[หน่อยค๊า]

วันนี้ทำงาน...มีงานใหม่อีกแล้ว
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด งานที่สั่งมาสามงาน พิ้วทำเสร็จไปสอง
มีงานใหม่มาอีกแล้ว...โอ้วววววว อะไรเนี้ย
งานนี้ให้หา Environmental impacts of
nitrogen and phosphorus on Caribbean sea grass meadows and coral reefs
เออดีๆ...บ้านพิ้วอยู่ Caribbean ซะด้วยสิ...เหอะๆ
เอาว๊า...เจ้านายสั่งก้อต้องทำ...ได้ข่าวว่าสั่งอีกคนหนึ่งทำ
แต่มันดองมาหลายอาทิตย์แล้วไม่เสร็จสักที...
รีบๆทำให้เสร็จดีกว่า...ไปทำงานล๊า

รูปปิดท้าย...เจ้ากระรอกแห่ง Berkeley น่ารักจัง...

ตื่นสายอีกแล้ว...
เมื่อวานรู้สึกไม่สบาย เลยทานยาแก้แพ้ไป
กินไปได้สักพัก...ก้อเกิดอาการง่วงนอนชมัด...
เลยหลับไปแบบว่ายาวมากๆ แล้วอากาศก้อเป็นใจสุดๆ...
รู้สึกตัวอีกทีก้อ...8.20am เลยค๊า
สรุปว่าเมื่อคืนนอนไปซะ 8 ชั่วโมงกว่าๆเลย
(ยังไม่รวบกับ napping นะ อิอิ)

ทำงานอีกแล้ว...ช่ายๆ ทำงาน...
ตอนนี้เหลือ 1 project ที่ต้องทำให้เสร็จ
(ดองมาตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว เหอะๆ จนตอนนี้จะขึ้นเดือนใหม่แล้วยังทำไม่เสร็จเลยค๊า)

พรุ่งนี้เราตั้งใจไว้ว่าจะมาทำงานแต่เช้า
แต่ทำแค่ครึ่งวันพอล๊า...เพราะพิ้วจะโดดงาน...
(แย่จริงๆ...ทำงานแล้วยังโดดอีก...แต่นะ...สักครั้งน่า)

พรุ่งนี้โดดงานแล้วไปไหน?? นั้นสิ...ไปไหน
อ๋อ...พิ้วจะไปว่ายน้ำแถวๆ Oakland นู้น
(แถว San Francisco มันไม่มีสระให้ว่ายนี่น่า เลยต้องข้ามฝั่งๆไปว่ายฝั่งนู้น)
เดี๋ยวจะลาก 2 pieces ไปแน่นอนนนนน
2 pieces ที่จะเอาไปเนี้ยคือ แว่นตา กับ ถุงเท้า นะ อิอิ
ล้อเล่นๆ พิ้วจะลาก Bikini ไปตางหาก
(แรดจริงๆเลยกุ...ใส่ Bikini เลย)
แต่แอบสงสารสายตาคนที่มามองเรา...
แต่เอาน่า...ทุกๆคนที่นี่ไม่รู้จักเรา (แน่ใจขนาดนั้น??)
เจอกันครั่งเดียวในชีวิต (จริงเหรอ??)
ขออย่างเดียว...อย่าเจอคนไทยเลย เหอะๆ
เค้าจะต้องด่าถึงบรรพบุรุษเราแน่ๆเลยอ่ะที่ปล่อยพิ้วมาแบบนี้ (กลั๊ว กลัว อิอิ)

ตอนแรกว่าจะว่ายแถวทะเลใกล้ๆที่พิ้วเคยไปแหละ
แต่คิดไปคิดมา...เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาลองเอาขาจุ่มน้ำแล้ว
เลยคิดว่า...จะหนาวตายไม๊ว๊าเนี้ย...
แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น...พอพิ้วลงไป อาจจะมีฉลามกรูกันเข้ามา
เพราะฉลามอาจจะคิดว่า วันนี้กุได้กินขาหมูแล้ว กี๊ชๆๆๆๆๆ
ม๊ายยยยยยยยยยยย เพราะงั้นไปสระว่ายน้ำดีก่าเนอะ

ขอหยุดเพ้อฝันของวันพรุ่งนี้ก่อนดีกว่า...เพราะยังมีงานตั้งตรงหน้า
กี๊ชๆ...ทำงานต่อล๊า...