Storythai

ทำงานวันสุดท้ายวันนี้...
ใจหายสุดๆ ไม่อยากจากที่นี่ไปเลย แง้ๆ
แต่นะ...ได้ความรู้มาเยอะแยะเลยจากการทำงานที่นี่
วันนี้เก็บของบนโต๊ะเสร็จแล้วแอบใจหาย
เห้อ...เราไม่ได้เป็นเด็ก intern ที่นี่แล้วน๊า
สิ่งที่เหลือคือความทรงจำที่ดีๆจากที่นี่
และสิ่งที่ได้เรียนรู้มากมายจากการทำงานที่นี่
พิ้วอยากขอบคุณทุกคนมากๆจริง :-)

...ดูรูปดีกว่าเนอะ...

[ด้านหน้าของตึกที่ทำงานพิ้วค่ะ ตั้งอยู่บนถนน Mission Street ตัดกับ Main Street]


[ความสูงของตึกนี้มี 28 ชั้นค่ะ (ไม่นับชั้นดาดฟ้านะ) แล้วพิ้วก้อทำงานชั้้นบนสุดชั้นที่ 28 ข้างบนหลังคาตึกออกแบบเป็นรูปพีรามิตค่ะ]


[ทางเดินเข้าด้านในมีทั้งหมดสามด้านค่ะ แต่ล่ะด้านจะมีประตูหมุนๆทุกด้านเลย (พิ้วล่ะช๊อบ ชอบ...แอบเดินเข้าไปหมุนทุกเช้าเลย) ]


[นี่คือพี่ยามค่ะ...มีสองคนที่เฝ้าทางเข้าก่อนขึ้นลิฟท์]


[อีกคนค่ะๆ...เจอกันทุกเช้า ทักทายไป ทักทายมา เลยกลายเป็นเพื่อนกันเลย แฮะๆ]


[นี่คือบัตรก่อนเข้าที่ทำงานค่ะ วันนี้พิ้วก้อเอาส่งคืนที่ทำงานไปแล้ว (จริงๆบัตรทั่วไปต้องมีรูปกับชื่อ แต่พิ้วไม่ได้ทำงานที่นี่นาน เลยได้บัตรนี้มาแทน ซึ่งมีข้อมูลทุกอย่างของพิ้วกรอกลงในนั้นหมดเลย - -" ) เวลาก่อนเข้าที่ทำงานเนี้ยต้องเอาไปแปะตรงกล่องสีดำๆ แล้วเข้าถึงจะเดินเข้ามาที่ทำงานและขึ้นลิฟท์ได้]


[บรรยากาศในที่ทำงานค่ะ...พิ้วไม่รู้ว่ามันจะเหมือนที่ไทยไม๊ ที่มันมีที่กั้นๆแบบนี้ แต่น่าจะเหมือนแหละเนอะ]


[ถ่ายจากด้านบน ชั้นที่ 28 ค่ะ...ในห้องทำงานของพวกผู้บริหาร...วิวดีเนอะ]


[รถเนี้ย...เหลือคันเล็กนิดเดียวเอง...สวยจัง]

[ห้องทำงานพวกผู้บริหารค่ะ...กว่าจะได้ห้องนี้มาเนี้ย ต้องเรียนจบอย่างน้อย P.hD (โอ้ว...) ไม่ก้อต้องทำงานไม่ต่ำกว่า 10-15 ปีมาแล้ว!!!]


[ห้องประชุมค่ะ...เคยมานั่งประชุมอยู่ครั้งหนึ่ง เริ่ดดี...เป็น video conference อ่ะ...ทุกๆสาขาของบริษัทนี้มาประชุมพร้อมกันหมดเลย]


[อยากดูทีวีๆ อิอิ]


[มาดูอีกด้านหนึ่งของตึกค่ะ จะเห็นสะพาน East Bay ได้ชัดเจน (สะพานนี้เป็นญาติผู้น้องกันกับสะพานGolden Gate ค่ะ เพราะสร้างทีหลัง]


[มองลงไปก้อจะเห็น Pire 1 ค่ะ...เห็นทางเดินที่มันยื่นออกไปในทะเลไมีค่ะ พิ้วเคยเดินออกไปแล้วค่า หนาวสุดๆแต่ก้อสวยดีน๊า]


[ห้องประชุมอีกห้องหนึ่งค่ะ...จุคนได้ประมาณ 9-10 คนเท่านั้นเอง แต่วิวเนี้ย สวยมากๆ]


[เห็นพิ้วไม๊ค๊า...อยู่ในทีวีๆ แฮะๆ]


[Co-Worker ค่ะ...Arisha เนี้ย ใจดีที่สุดเล้ย <3 ]


[พิ้วกับ Daniel ค่ะ Co-Worker อีกคน...นั่งตรงข้ามพิ้วเลย นั่งเม้ากันทุกวัน แฮะๆ]


[นี้คือห้องครัวค่ะ...ทุกๆเช้าทุกๆคนรวมใจมาที่นี่ มากินชา และอีกทีตอนกลางวันค่ะ เพราะว่าเอาอาหารจากที่แช่ในตู้เย็นที่นี่มาอุ่น แล้วมาทานกัน]


[ถัดจากห้องครัว เป็นห้องถ่ายเอกสาร และรวมอุปกรณ์ office ทุกอย่างเลย ขาดอะไรก้อสามารถเดินมาหยิบได้ตลอดเวลาเลยค่ะ (มี Daniel เป็นนายแบบให้ห้องนี้ อิอิ) ]


[Rod เนี้ยเจ้านายพิ้วเองค๊า...เป็นชาวญี่ปุ่น เกิดและโตที่ Boston เลยพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้เลยสักคำ เหอะๆ แต่ที่แน่ๆเค้าเป็นเจ้านายที่ใจดีสุดๆเท่าที่พิ้วเจอมาเลย]


[พิ้วกับโต๊ะที่พิ้วทำงานค่ะ...รกเนอะ...พอนั่งดูรูปแล้วแอบคิดถึงที่ทำงานยังไงไม่รู้]


[สภาพโต๊ะทำงาน...ในวันที่ทำงานวันสุดท้าย...]


[หลังจากเก็บทุกอย่างแล้ว ดต๊ะมันก้อโล่งแบบนี้เอง...โล่งเหมือนวันแรกที่พิ้วมาถึงที่นี่เลย]


[โทรศัพท์ที่โต๊ะทำงานพิ้วค่ะ...มันไม่เคยดังเลยตั้งแต่พิ้วมาทำงาน มันดังวันสุดท้าย ก้อที่พิ้วจะเลิกงาน...ก้อดี อย่างน้อยก้อได้ใช้แล้ว เหอะๆ]


[ทางเดินระหว่างห้องประชุมทั้งสองห้องไปยังห้องครัว...บรรยากาศหลังเลิกงาน...เงียบจัง...]

วันนี้พิ้วออกจากที่ทำงานจนเกือบคนสุดท้ายเลยล่ะ
แล้วก้อแบกของที่พิ้วเก็บมาจากโต๊ะทำงานกลับบ้าน (หนักสุดๆ)
กลับมาถึงอพาร์เมนต์ก้อออกไปเดินเที่ยวกับหน่อยต่อ
แล้วก้อเดินเลยไปซื้อน้ำแอปเปิ้ลมากับขนม (อีกแล้ว)
แล้วก้อกลับมานอนกลิ้งไปกลิ้งมา นั่งจัดดอกไม้ใส่แจกัน

จริงๆคืนนี้ว่าจะออกไปลันล๊าสักหน่อย...
แต่สุดท้าย ไม่ว่าใครโทรเข้ามา ก้อไม่ได้รับสักสาย
เหตุผลเพราะพิ้วขี้เกียจออกไปแล้วคืนนี้
แล้วอีกอย่างหนึ่งคือ...พิ้วเหนื่อย...

หลับไปสักพัก เลยลงเอาผ้าไปซัก
แล้วกลับขึ้นมานอนและกลิ้งไปกลิ้งมาอีกครั้ง
กลิ้งไปๆมาๆประมาณ 30 นาทีก้อลงไปเอาผ้าใส่เครื่องอบ
แล้วก้อกลับมากลิ้งไปกลิ้งมา พร้อมกับนอนคุยโทรศัพท์
คุยไปเกือบชั่วโมง เกือบลืมว่าต้องลงไปเอาผ้า
เซ็งมากๆ...ค่าซักผ้าทั้งหมด $3.50 แถมผ้ายังไม่ค่อยแห้งอีก
แต่นะ...ไม่เป็นไร เอามาตากต่อในห้องน้ำก้อได้ เหอะๆ

ตอนนี้ก้อนอนกลิ้งไปกลิ้งมา
คิดว่าจะเอากระเป๋าออกมาเก็บก้อขี้เกียจ
คิดจะทำอะไรก้อขี้เกียจไปหมดเล้ย!!!
ตอนนี้คิดอยู่ว่าพรุ่งนี้จะออกนอกเมือง SF ไปเที่ยวดีไม๊??
แต่จะไปไหนดีอ่ะ?? พิ้วไม่รู้จักที่ไหนสักที่!!!
หรือจะไปนั่งรถรางเที่ยวรอบเมืองดี หรือจะไปเกาะอัลคาทัส
ถ้าไม่ขี้เกียจซะก่อน คงได้ออกไปไหนแน่ๆ

...ฝันดีค่ะ...

I'll taste every moment
And live it out loud
I know this is the time,
This is the time to be
More than a name
Or a face in the crowd
I know this is the time
This is the time of my life
...Time of my life...

ทำงานวันสุดท้ายวันนี้...
ใจหายสุดๆ ไม่อยากจากที่นี่ไปเลย แง้ๆ
แต่นะ...ได้ความรู้มาเยอะแยะเลยจากการทำงานที่นี่
วันนี้เก็บของบนโต๊ะเสร็จแล้วแอบใจหาย
เห้อ...เราไม่ได้เป็นเด็ก intern ที่นี่แล้วน๊า
สิ่งที่เหลือคือความทรงจำที่ดีๆจากที่นี่
และสิ่งที่ได้เรียนรู้มากมายจากการทำงานที่นี่
พิ้วอยากขอบคุณทุกคนมากๆจริง :-)

...ดูรูปดีกว่าเนอะ...

[ด้านหน้าของตึกที่ทำงานพิ้วค่ะ ตั้งอยู่บนถนน Mission Street ตัดกับ Main Street]


[ความสูงของตึกนี้มี 28 ชั้นค่ะ (ไม่นับชั้นดาดฟ้านะ) แล้วพิ้วก้อทำงานชั้้นบนสุดชั้นที่ 28 ข้างบนหลังคาตึกออกแบบเป็นรูปพีรามิตค่ะ]


[ทางเดินเข้าด้านในมีทั้งหมดสามด้านค่ะ แต่ล่ะด้านจะมีประตูหมุนๆทุกด้านเลย (พิ้วล่ะช๊อบ ชอบ...แอบเดินเข้าไปหมุนทุกเช้าเลย) ]


[นี่คือพี่ยามค่ะ...มีสองคนที่เฝ้าทางเข้าก่อนขึ้นลิฟท์]


[อีกคนค่ะๆ...เจอกันทุกเช้า ทักทายไป ทักทายมา เลยกลายเป็นเพื่อนกันเลย แฮะๆ]


[นี่คือบัตรก่อนเข้าที่ทำงานค่ะ วันนี้พิ้วก้อเอาส่งคืนที่ทำงานไปแล้ว (จริงๆบัตรทั่วไปต้องมีรูปกับชื่อ แต่พิ้วไม่ได้ทำงานที่นี่นาน เลยได้บัตรนี้มาแทน ซึ่งมีข้อมูลทุกอย่างของพิ้วกรอกลงในนั้นหมดเลย - -" ) เวลาก่อนเข้าที่ทำงานเนี้ยต้องเอาไปแปะตรงกล่องสีดำๆ แล้วเข้าถึงจะเดินเข้ามาที่ทำงานและขึ้นลิฟท์ได้]


[บรรยากาศในที่ทำงานค่ะ...พิ้วไม่รู้ว่ามันจะเหมือนที่ไทยไม๊ ที่มันมีที่กั้นๆแบบนี้ แต่น่าจะเหมือนแหละเนอะ]


[ถ่ายจากด้านบน ชั้นที่ 28 ค่ะ...ในห้องทำงานของพวกผู้บริหาร...วิวดีเนอะ]


[รถเนี้ย...เหลือคันเล็กนิดเดียวเอง...สวยจัง]

[ห้องทำงานพวกผู้บริหารค่ะ...กว่าจะได้ห้องนี้มาเนี้ย ต้องเรียนจบอย่างน้อย P.hD (โอ้ว...) ไม่ก้อต้องทำงานไม่ต่ำกว่า 10-15 ปีมาแล้ว!!!]


[ห้องประชุมค่ะ...เคยมานั่งประชุมอยู่ครั้งหนึ่ง เริ่ดดี...เป็น video conference อ่ะ...ทุกๆสาขาของบริษัทนี้มาประชุมพร้อมกันหมดเลย]


[อยากดูทีวีๆ อิอิ]


[มาดูอีกด้านหนึ่งของตึกค่ะ จะเห็นสะพาน East Bay ได้ชัดเจน (สะพานนี้เป็นญาติผู้น้องกันกับสะพานGolden Gate ค่ะ เพราะสร้างทีหลัง]


[มองลงไปก้อจะเห็น Pire 1 ค่ะ...เห็นทางเดินที่มันยื่นออกไปในทะเลไมีค่ะ พิ้วเคยเดินออกไปแล้วค่า หนาวสุดๆแต่ก้อสวยดีน๊า]


[ห้องประชุมอีกห้องหนึ่งค่ะ...จุคนได้ประมาณ 9-10 คนเท่านั้นเอง แต่วิวเนี้ย สวยมากๆ]


[เห็นพิ้วไม๊ค๊า...อยู่ในทีวีๆ แฮะๆ]


[Co-Worker ค่ะ...Arisha เนี้ย ใจดีที่สุดเล้ย <3 ]


[พิ้วกับ Daniel ค่ะ Co-Worker อีกคน...นั่งตรงข้ามพิ้วเลย นั่งเม้ากันทุกวัน แฮะๆ]


[นี้คือห้องครัวค่ะ...ทุกๆเช้าทุกๆคนรวมใจมาที่นี่ มากินชา และอีกทีตอนกลางวันค่ะ เพราะว่าเอาอาหารจากที่แช่ในตู้เย็นที่นี่มาอุ่น แล้วมาทานกัน]


[ถัดจากห้องครัว เป็นห้องถ่ายเอกสาร และรวมอุปกรณ์ office ทุกอย่างเลย ขาดอะไรก้อสามารถเดินมาหยิบได้ตลอดเวลาเลยค่ะ (มี Daniel เป็นนายแบบให้ห้องนี้ อิอิ) ]


[Rod เนี้ยเจ้านายพิ้วเองค๊า...เป็นชาวญี่ปุ่น เกิดและโตที่ Boston เลยพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้เลยสักคำ เหอะๆ แต่ที่แน่ๆเค้าเป็นเจ้านายที่ใจดีสุดๆเท่าที่พิ้วเจอมาเลย]


[พิ้วกับโต๊ะที่พิ้วทำงานค่ะ...รกเนอะ...พอนั่งดูรูปแล้วแอบคิดถึงที่ทำงานยังไงไม่รู้]


[สภาพโต๊ะทำงาน...ในวันที่ทำงานวันสุดท้าย...]


[หลังจากเก็บทุกอย่างแล้ว ดต๊ะมันก้อโล่งแบบนี้เอง...โล่งเหมือนวันแรกที่พิ้วมาถึงที่นี่เลย]


[โทรศัพท์ที่โต๊ะทำงานพิ้วค่ะ...มันไม่เคยดังเลยตั้งแต่พิ้วมาทำงาน มันดังวันสุดท้าย ก้อที่พิ้วจะเลิกงาน...ก้อดี อย่างน้อยก้อได้ใช้แล้ว เหอะๆ]


[ทางเดินระหว่างห้องประชุมทั้งสองห้องไปยังห้องครัว...บรรยากาศหลังเลิกงาน...เงียบจัง...]

วันนี้พิ้วออกจากที่ทำงานจนเกือบคนสุดท้ายเลยล่ะ
แล้วก้อแบกของที่พิ้วเก็บมาจากโต๊ะทำงานกลับบ้าน (หนักสุดๆ)
กลับมาถึงอพาร์เมนต์ก้อออกไปเดินเที่ยวกับหน่อยต่อ
แล้วก้อเดินเลยไปซื้อน้ำแอปเปิ้ลมากับขนม (อีกแล้ว)
แล้วก้อกลับมานอนกลิ้งไปกลิ้งมา นั่งจัดดอกไม้ใส่แจกัน

จริงๆคืนนี้ว่าจะออกไปลันล๊าสักหน่อย...
แต่สุดท้าย ไม่ว่าใครโทรเข้ามา ก้อไม่ได้รับสักสาย
เหตุผลเพราะพิ้วขี้เกียจออกไปแล้วคืนนี้
แล้วอีกอย่างหนึ่งคือ...พิ้วเหนื่อย...

หลับไปสักพัก เลยลงเอาผ้าไปซัก
แล้วกลับขึ้นมานอนและกลิ้งไปกลิ้งมาอีกครั้ง
กลิ้งไปๆมาๆประมาณ 30 นาทีก้อลงไปเอาผ้าใส่เครื่องอบ
แล้วก้อกลับมากลิ้งไปกลิ้งมา พร้อมกับนอนคุยโทรศัพท์
คุยไปเกือบชั่วโมง เกือบลืมว่าต้องลงไปเอาผ้า
เซ็งมากๆ...ค่าซักผ้าทั้งหมด $3.50 แถมผ้ายังไม่ค่อยแห้งอีก
แต่นะ...ไม่เป็นไร เอามาตากต่อในห้องน้ำก้อได้ เหอะๆ

ตอนนี้ก้อนอนกลิ้งไปกลิ้งมา
คิดว่าจะเอากระเป๋าออกมาเก็บก้อขี้เกียจ
คิดจะทำอะไรก้อขี้เกียจไปหมดเล้ย!!!
ตอนนี้คิดอยู่ว่าพรุ่งนี้จะออกนอกเมือง SF ไปเที่ยวดีไม๊??
แต่จะไปไหนดีอ่ะ?? พิ้วไม่รู้จักที่ไหนสักที่!!!
หรือจะไปนั่งรถรางเที่ยวรอบเมืองดี หรือจะไปเกาะอัลคาทัส
ถ้าไม่ขี้เกียจซะก่อน คงได้ออกไปไหนแน่ๆ

...ฝันดีค่ะ...

I'll taste every moment
And live it out loud
I know this is the time,
This is the time to be
More than a name
Or a face in the crowd
I know this is the time
This is the time of my life
...Time of my life...

วันนี้มาทำงานสายมากๆๆ เกือบ 11 โมงครึ่ง
เรื่องของเรื่องเมื่อวานเหนื่อย แล้วรู้สึกไม่สบาย
เลยทานยาแก้แพ้ไป...คราวนี้แหละหลับยาวเลย
อะไรไม่อะไร...เจ้านายมาทำงานก่อนพิ้วอีกค่ะ กี๊ชๆ
(เพราะปกติเจ้านายพิ้วไม่เคยเข้ามาทำงานเลย ถึงมาก้อมาสายกว่าพิ้วแน่นอน)

พรุ่งนี้ก้อทำงานวันสุดท้ายแล้วสินะ ใจหายสุดๆเลยล่ะ
เนี้ยเจ้านายพาไปเลี้ยงข้าวที่แถวร้านอาหารญี่ปุ่น
หรูสุดๆเลยล่ะ อยู่ริมทะเล มีเพื่อนร่วมงานไปกินด้วยทั้งหมดหกคนค่ะ
อิ่มแบบสุดๆ...ไม่รู้จะอิ่มยังไงแล้ว


[pute, Jeammy, Jeanny, Durk, Rod - - taken by Daniel]


[เจ้านายพิ้วค่า คนเสื้อขาวอ่ะค่ะ...ใจดีที่สุดเลยแหละๆ]


[อันนี้พิ้วสั่งค๊า Tempura Bento น่ากินไม๊]


[บรรยากาศในร้าน Ozumo Japanese Restaurant ค่ะ มีสาเกเต็มไปหมดเล้ย]

แล้วเจ้านายก้อถามขึ้นมาว่า
พิ้วจะทำอะไรหลัง internship เสร็จ??
พิ้วก้อบอกว่ากลับไปว่าพิ้วจะกลับไปเรียนต่อให้จบค่ะ
(จริงๆแล้วอยากเป็นนางแบบ...อิอิ)
แล้วเค้าถามต่อว่า...หลังเรี่ยนจบแล้วจะทำอะไรต่อไป
พิ้วเลยบอกว่า ยังไม่รู้เหมือนกัน
(บอกแล้วว่าอยากเป็นนางแบบง๊าย อิอิ)
แล้วเจ้านายก้อพูดขึ้นมาว่า...
พิ้วสนใจที่จะทำงานที่บริษัทนี้ต่อไปไม๊หลังเรียนจบ??

...อึ้ง...

โอ้ว...ทำงานอ่ะอยากทำนะ เพราะที่ทำงานนี้เริ่ดสุดๆไปเลย เพื่อนร่วมงานก้อดี
แต่ติดตรงที่...พิ้วไม่อยากอยู่ San Francisco เท่านั้นเอง
ไม่อยากอยู่ California ด้วยอ่ะ
เพราะรู้สึกว่าคน Asian มันเยอะเกินไป เราเลยไม่เด่นเลย อิอิ

ตั้งแต่พิ้วมาอยู่ที่นี่ พิ้วไม่ได้รู้สึกว่าพิ้วมาอยู่อเมริกาเลย...เซ็งสุดๆ...
แต่ว่าที่นี่มีข้อดีตรงที่ของกินเนี้ยแหละ อยากกินอะไรก้อมีให้กินหมด
อาหารไทยทุกประเภท หรือจะซื้อมาทำเองก้อได้ (แต่พิ้วทำไม่อร่อยง่ะ)
ทำให้หายคิดถึงบ้านไปเยอะเลยแหละ...แต่ยังไงก้ออยากกลับบ้านอยู่ดี
แต่เอาเถอะ ยังไงๆพิ้วเหลือเวลาให้คิดอีกตั้ง 1 ปีกว่าๆว่าจะทำอะไรต่อไป
คิดว่าจะกลับมาทำงานต่อที่ Environmental Defense ไม๊??
หรือจะกลับไปทำงานกับบริษัทที่ไทยที่เค้าติดต่อมา??
(บริษัทที่ไทยเนี้ย ตั้งอยู่ใกล้บ้านพิ้วสุดๆ แต่ว่ารถติดเนี้ยสิ...ม๊าย...)
ไว้ค่อยคิดล่ะกัน ตอนนี้มีอะไรต้องทำอีกเยอะแยะมากมาย

ตอนนี้อยากกลับบ้านที่สุดในโลกเลย...
คิดถึงคุณพ่อ คิดถึงคุณแม่ คิดถึงบ๊อบบี้ คิดถึงๆไปหมดทุกคนเลย
...อีกไม่กี่วันจะเปิดเทอมอีกแล้วสิเนี้ย...
ทำไมเวลามันช่างผ่านไปไวจัง กำลังสนุกอยู่เลย
จริงๆพิ้วเพิ่งรู้สึกเหมือนเพิ่งเข้าปีหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้เอง
แต่กลับไปไทยคราวนี้ก้อเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สี่แล้ว
...ตื่นเต้นจัง...

วันนี้ไป Shopping มาที่ Victoria's Secret
(ร้านที่ผู้ชายทุกคนอยากเข้าไปดูมากที่สุด...อิดฉาผู้หญิงล่ะสิ๊ๆ ชิๆ)
ได้ Dress ของ VS Pink มา 1 ชุดแหละ สีน้ำเงิน
แล้วก้อไป shop ต่อที่ Forever 21
ก้อลาก Dress สีดำออกมาอีก 1 ตัว
ต้องเตรียมพร้อมค่ะเพราะศุกร์นี้จะออกไปโปรดสัตว์ (อีก) แล้ว
คงเป็นที่เดิมแถวๆ Downtown SF แน่นอน

ไปนอนแล้ว บ๊าย บาย

ทำงานวันสุดท้ายวันนี้...
ใจหายสุดๆ ไม่อยากจากที่นี่ไปเลย แง้ๆ
แต่นะ...ได้ความรู้มาเยอะแยะเลยจากการทำงานที่นี่
วันนี้เก็บของบนโต๊ะเสร็จแล้วแอบใจหาย
เห้อ...เราไม่ได้เป็นเด็ก intern ที่นี่แล้วน๊า
สิ่งที่เหลือคือความทรงจำที่ดีๆจากที่นี่
และสิ่งที่ได้เรียนรู้มากมายจากการทำงานที่นี่
พิ้วอยากขอบคุณทุกคนมากๆจริง :-)

...ดูรูปดีกว่าเนอะ...

[ด้านหน้าของตึกที่ทำงานพิ้วค่ะ ตั้งอยู่บนถนน Mission Street ตัดกับ Main Street]


[ความสูงของตึกนี้มี 28 ชั้นค่ะ (ไม่นับชั้นดาดฟ้านะ) แล้วพิ้วก้อทำงานชั้้นบนสุดชั้นที่ 28 ข้างบนหลังคาตึกออกแบบเป็นรูปพีรามิตค่ะ]


[ทางเดินเข้าด้านในมีทั้งหมดสามด้านค่ะ แต่ล่ะด้านจะมีประตูหมุนๆทุกด้านเลย (พิ้วล่ะช๊อบ ชอบ...แอบเดินเข้าไปหมุนทุกเช้าเลย) ]


[นี่คือพี่ยามค่ะ...มีสองคนที่เฝ้าทางเข้าก่อนขึ้นลิฟท์]


[อีกคนค่ะๆ...เจอกันทุกเช้า ทักทายไป ทักทายมา เลยกลายเป็นเพื่อนกันเลย แฮะๆ]


[นี่คือบัตรก่อนเข้าที่ทำงานค่ะ วันนี้พิ้วก้อเอาส่งคืนที่ทำงานไปแล้ว (จริงๆบัตรทั่วไปต้องมีรูปกับชื่อ แต่พิ้วไม่ได้ทำงานที่นี่นาน เลยได้บัตรนี้มาแทน ซึ่งมีข้อมูลทุกอย่างของพิ้วกรอกลงในนั้นหมดเลย - -" ) เวลาก่อนเข้าที่ทำงานเนี้ยต้องเอาไปแปะตรงกล่องสีดำๆ แล้วเข้าถึงจะเดินเข้ามาที่ทำงานและขึ้นลิฟท์ได้]


[บรรยากาศในที่ทำงานค่ะ...พิ้วไม่รู้ว่ามันจะเหมือนที่ไทยไม๊ ที่มันมีที่กั้นๆแบบนี้ แต่น่าจะเหมือนแหละเนอะ]


[ถ่ายจากด้านบน ชั้นที่ 28 ค่ะ...ในห้องทำงานของพวกผู้บริหาร...วิวดีเนอะ]


[รถเนี้ย...เหลือคันเล็กนิดเดียวเอง...สวยจัง]

[ห้องทำงานพวกผู้บริหารค่ะ...กว่าจะได้ห้องนี้มาเนี้ย ต้องเรียนจบอย่างน้อย P.hD (โอ้ว...) ไม่ก้อต้องทำงานไม่ต่ำกว่า 10-15 ปีมาแล้ว!!!]


[ห้องประชุมค่ะ...เคยมานั่งประชุมอยู่ครั้งหนึ่ง เริ่ดดี...เป็น video conference อ่ะ...ทุกๆสาขาของบริษัทนี้มาประชุมพร้อมกันหมดเลย]


[อยากดูทีวีๆ อิอิ]


[มาดูอีกด้านหนึ่งของตึกค่ะ จะเห็นสะพาน East Bay ได้ชัดเจน (สะพานนี้เป็นญาติผู้น้องกันกับสะพานGolden Gate ค่ะ เพราะสร้างทีหลัง]


[มองลงไปก้อจะเห็น Pire 1 ค่ะ...เห็นทางเดินที่มันยื่นออกไปในทะเลไมีค่ะ พิ้วเคยเดินออกไปแล้วค่า หนาวสุดๆแต่ก้อสวยดีน๊า]


[ห้องประชุมอีกห้องหนึ่งค่ะ...จุคนได้ประมาณ 9-10 คนเท่านั้นเอง แต่วิวเนี้ย สวยมากๆ]


[เห็นพิ้วไม๊ค๊า...อยู่ในทีวีๆ แฮะๆ]


[Co-Worker ค่ะ...Arisha เนี้ย ใจดีที่สุดเล้ย <3 ]


[พิ้วกับ Daniel ค่ะ Co-Worker อีกคน...นั่งตรงข้ามพิ้วเลย นั่งเม้ากันทุกวัน แฮะๆ]


[นี้คือห้องครัวค่ะ...ทุกๆเช้าทุกๆคนรวมใจมาที่นี่ มากินชา และอีกทีตอนกลางวันค่ะ เพราะว่าเอาอาหารจากที่แช่ในตู้เย็นที่นี่มาอุ่น แล้วมาทานกัน]


[ถัดจากห้องครัว เป็นห้องถ่ายเอกสาร และรวมอุปกรณ์ office ทุกอย่างเลย ขาดอะไรก้อสามารถเดินมาหยิบได้ตลอดเวลาเลยค่ะ (มี Daniel เป็นนายแบบให้ห้องนี้ อิอิ) ]


[Rod เนี้ยเจ้านายพิ้วเองค๊า...เป็นชาวญี่ปุ่น เกิดและโตที่ Boston เลยพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้เลยสักคำ เหอะๆ แต่ที่แน่ๆเค้าเป็นเจ้านายที่ใจดีสุดๆเท่าที่พิ้วเจอมาเลย]


[พิ้วกับโต๊ะที่พิ้วทำงานค่ะ...รกเนอะ...พอนั่งดูรูปแล้วแอบคิดถึงที่ทำงานยังไงไม่รู้]


[สภาพโต๊ะทำงาน...ในวันที่ทำงานวันสุดท้าย...]


[หลังจากเก็บทุกอย่างแล้ว ดต๊ะมันก้อโล่งแบบนี้เอง...โล่งเหมือนวันแรกที่พิ้วมาถึงที่นี่เลย]


[โทรศัพท์ที่โต๊ะทำงานพิ้วค่ะ...มันไม่เคยดังเลยตั้งแต่พิ้วมาทำงาน มันดังวันสุดท้าย ก้อที่พิ้วจะเลิกงาน...ก้อดี อย่างน้อยก้อได้ใช้แล้ว เหอะๆ]


[ทางเดินระหว่างห้องประชุมทั้งสองห้องไปยังห้องครัว...บรรยากาศหลังเลิกงาน...เงียบจัง...]

วันนี้พิ้วออกจากที่ทำงานจนเกือบคนสุดท้ายเลยล่ะ
แล้วก้อแบกของที่พิ้วเก็บมาจากโต๊ะทำงานกลับบ้าน (หนักสุดๆ)
กลับมาถึงอพาร์เมนต์ก้อออกไปเดินเที่ยวกับหน่อยต่อ
แล้วก้อเดินเลยไปซื้อน้ำแอปเปิ้ลมากับขนม (อีกแล้ว)
แล้วก้อกลับมานอนกลิ้งไปกลิ้งมา นั่งจัดดอกไม้ใส่แจกัน

จริงๆคืนนี้ว่าจะออกไปลันล๊าสักหน่อย...
แต่สุดท้าย ไม่ว่าใครโทรเข้ามา ก้อไม่ได้รับสักสาย
เหตุผลเพราะพิ้วขี้เกียจออกไปแล้วคืนนี้
แล้วอีกอย่างหนึ่งคือ...พิ้วเหนื่อย...

หลับไปสักพัก เลยลงเอาผ้าไปซัก
แล้วกลับขึ้นมานอนและกลิ้งไปกลิ้งมาอีกครั้ง
กลิ้งไปๆมาๆประมาณ 30 นาทีก้อลงไปเอาผ้าใส่เครื่องอบ
แล้วก้อกลับมากลิ้งไปกลิ้งมา พร้อมกับนอนคุยโทรศัพท์
คุยไปเกือบชั่วโมง เกือบลืมว่าต้องลงไปเอาผ้า
เซ็งมากๆ...ค่าซักผ้าทั้งหมด $3.50 แถมผ้ายังไม่ค่อยแห้งอีก
แต่นะ...ไม่เป็นไร เอามาตากต่อในห้องน้ำก้อได้ เหอะๆ

ตอนนี้ก้อนอนกลิ้งไปกลิ้งมา
คิดว่าจะเอากระเป๋าออกมาเก็บก้อขี้เกียจ
คิดจะทำอะไรก้อขี้เกียจไปหมดเล้ย!!!
ตอนนี้คิดอยู่ว่าพรุ่งนี้จะออกนอกเมือง SF ไปเที่ยวดีไม๊??
แต่จะไปไหนดีอ่ะ?? พิ้วไม่รู้จักที่ไหนสักที่!!!
หรือจะไปนั่งรถรางเที่ยวรอบเมืองดี หรือจะไปเกาะอัลคาทัส
ถ้าไม่ขี้เกียจซะก่อน คงได้ออกไปไหนแน่ๆ

...ฝันดีค่ะ...

I'll taste every moment
And live it out loud
I know this is the time,
This is the time to be
More than a name
Or a face in the crowd
I know this is the time
This is the time of my life
...Time of my life...

วันนี้มาทำงานสายมากๆๆ เกือบ 11 โมงครึ่ง
เรื่องของเรื่องเมื่อวานเหนื่อย แล้วรู้สึกไม่สบาย
เลยทานยาแก้แพ้ไป...คราวนี้แหละหลับยาวเลย
อะไรไม่อะไร...เจ้านายมาทำงานก่อนพิ้วอีกค่ะ กี๊ชๆ
(เพราะปกติเจ้านายพิ้วไม่เคยเข้ามาทำงานเลย ถึงมาก้อมาสายกว่าพิ้วแน่นอน)

พรุ่งนี้ก้อทำงานวันสุดท้ายแล้วสินะ ใจหายสุดๆเลยล่ะ
เนี้ยเจ้านายพาไปเลี้ยงข้าวที่แถวร้านอาหารญี่ปุ่น
หรูสุดๆเลยล่ะ อยู่ริมทะเล มีเพื่อนร่วมงานไปกินด้วยทั้งหมดหกคนค่ะ
อิ่มแบบสุดๆ...ไม่รู้จะอิ่มยังไงแล้ว


[pute, Jeammy, Jeanny, Durk, Rod - - taken by Daniel]


[เจ้านายพิ้วค่า คนเสื้อขาวอ่ะค่ะ...ใจดีที่สุดเลยแหละๆ]


[อันนี้พิ้วสั่งค๊า Tempura Bento น่ากินไม๊]


[บรรยากาศในร้าน Ozumo Japanese Restaurant ค่ะ มีสาเกเต็มไปหมดเล้ย]

แล้วเจ้านายก้อถามขึ้นมาว่า
พิ้วจะทำอะไรหลัง internship เสร็จ??
พิ้วก้อบอกว่ากลับไปว่าพิ้วจะกลับไปเรียนต่อให้จบค่ะ
(จริงๆแล้วอยากเป็นนางแบบ...อิอิ)
แล้วเค้าถามต่อว่า...หลังเรี่ยนจบแล้วจะทำอะไรต่อไป
พิ้วเลยบอกว่า ยังไม่รู้เหมือนกัน
(บอกแล้วว่าอยากเป็นนางแบบง๊าย อิอิ)
แล้วเจ้านายก้อพูดขึ้นมาว่า...
พิ้วสนใจที่จะทำงานที่บริษัทนี้ต่อไปไม๊หลังเรียนจบ??

...อึ้ง...

โอ้ว...ทำงานอ่ะอยากทำนะ เพราะที่ทำงานนี้เริ่ดสุดๆไปเลย เพื่อนร่วมงานก้อดี
แต่ติดตรงที่...พิ้วไม่อยากอยู่ San Francisco เท่านั้นเอง
ไม่อยากอยู่ California ด้วยอ่ะ
เพราะรู้สึกว่าคน Asian มันเยอะเกินไป เราเลยไม่เด่นเลย อิอิ

ตั้งแต่พิ้วมาอยู่ที่นี่ พิ้วไม่ได้รู้สึกว่าพิ้วมาอยู่อเมริกาเลย...เซ็งสุดๆ...
แต่ว่าที่นี่มีข้อดีตรงที่ของกินเนี้ยแหละ อยากกินอะไรก้อมีให้กินหมด
อาหารไทยทุกประเภท หรือจะซื้อมาทำเองก้อได้ (แต่พิ้วทำไม่อร่อยง่ะ)
ทำให้หายคิดถึงบ้านไปเยอะเลยแหละ...แต่ยังไงก้ออยากกลับบ้านอยู่ดี
แต่เอาเถอะ ยังไงๆพิ้วเหลือเวลาให้คิดอีกตั้ง 1 ปีกว่าๆว่าจะทำอะไรต่อไป
คิดว่าจะกลับมาทำงานต่อที่ Environmental Defense ไม๊??
หรือจะกลับไปทำงานกับบริษัทที่ไทยที่เค้าติดต่อมา??
(บริษัทที่ไทยเนี้ย ตั้งอยู่ใกล้บ้านพิ้วสุดๆ แต่ว่ารถติดเนี้ยสิ...ม๊าย...)
ไว้ค่อยคิดล่ะกัน ตอนนี้มีอะไรต้องทำอีกเยอะแยะมากมาย

ตอนนี้อยากกลับบ้านที่สุดในโลกเลย...
คิดถึงคุณพ่อ คิดถึงคุณแม่ คิดถึงบ๊อบบี้ คิดถึงๆไปหมดทุกคนเลย
...อีกไม่กี่วันจะเปิดเทอมอีกแล้วสิเนี้ย...
ทำไมเวลามันช่างผ่านไปไวจัง กำลังสนุกอยู่เลย
จริงๆพิ้วเพิ่งรู้สึกเหมือนเพิ่งเข้าปีหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้เอง
แต่กลับไปไทยคราวนี้ก้อเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สี่แล้ว
...ตื่นเต้นจัง...

วันนี้ไป Shopping มาที่ Victoria's Secret
(ร้านที่ผู้ชายทุกคนอยากเข้าไปดูมากที่สุด...อิดฉาผู้หญิงล่ะสิ๊ๆ ชิๆ)
ได้ Dress ของ VS Pink มา 1 ชุดแหละ สีน้ำเงิน
แล้วก้อไป shop ต่อที่ Forever 21
ก้อลาก Dress สีดำออกมาอีก 1 ตัว
ต้องเตรียมพร้อมค่ะเพราะศุกร์นี้จะออกไปโปรดสัตว์ (อีก) แล้ว
คงเป็นที่เดิมแถวๆ Downtown SF แน่นอน

ไปนอนแล้ว บ๊าย บาย

เมื่อวานไปออกกำลังกาย+ว่ายน้ำมาค่ะ
ที่ 24 hours fitness แถว South SF เนี้ยแหละ
ไม่อยากจะบอกเล้ย...คนเยอะมากๆ
บางคนนี่ออกกำลังกายจะเป็นจะตาย
พิ้วเห็นนึกว่าเค้าจะไปลงแข่งกีฬาอะไรหรือเปล่า
ส่วนของพิ้วก้อออกไปงั้นๆ เล่นอยู่ไม่กี่อย่าง


[สถานที่ fitness! ค๊า มีสระว่ายน้ำและทุกๆอย่างอยู่ข้างในครบเลย]

เล่นสักพักพอเหงื่อออก (แต่ของพิ้วไม่มีสักหยด)
ก้อถึงเวลาลงสระว่ายน้ำแล้ว...มีความสุข...
พิ้วเพิ่งไปซื้อ bikini ตัวใหม่กับ Leah มาเมื่อวันอาทิตย์
ไหนๆก้อไหนๆ เอามาใช้ที่สระนี่เลยล่ะกัน (แฮะๆ)
น้ำในสระหนาวมาก พิ้วก้อเลยลงไปแช่ในสระน้ำร้อนก่อน
แล้วปล่อยให้เค้าว่ายน้ำไป พิ้วแค่นั่งแช่ และนั่งดูจากอีกสระ
สักพักเข้าห้องซาวน่ากัน ก้ออยู่ได้ไม่นาน เพราะหายใจไม่ออก
(มันคงว่าแน่ๆว่าอินี่ๆ ทำไมมันเรื่องมากจริงๆเลยฟร่ะ)


[bikini ที่เพิ่งซื้อมาเป็นรุ่นแบบเนี้ยค่ะ แต่สีน้ำตาล]

ออกกำลังกายเสร็จก้อออกไปกินข้าว
แน่นอน...กินอาหารอเมริกัน
เพราะงั้นที่ออกกำลังกายมาเนี้ย หายหมด!!!
อืม...แล้วจะออกกำลังกายให้เหนือยเพื่อ??

กลับถึงบ้านมานอน...นอนแบบสลบเป็นตาย
ตื่นมาตอนเช้าทั้ง SMS ทั้ง Missed Called เยอะมาก
อืมนะ...มันมากกว่าเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด!!!

ส่วนวันนี้ ทำงาน และ ทำงาน
ได้ CD เพลง+ลายเซ็นต์ มาจาก Daniel (อีกแล้ว)
แถมด้วยบัตร concert ในวันอาทิตย์ที่ 8 นี้อีก


[วงของ Daniel ค๊า (ทำไม Daniel ยืนคอหดฟร่ะเนี้ย??) - - - http://www.builtforthesea.com/]

เพิ่งทำ research เสร็จหัวข้อว่าปลาอะไรน๊าที่เค้าจับกันมากที่ยุโรป
เสร็จซะเกือบบ่ายสอง...ยังไม่ได้ทานข้าวกลางวันเล้ย
และเย็นนี้ต้องออกไปกินอาหารอเมริกันอีกแล้ว
กี๊ช...จะผอมไม๊เนี้ยชั้น


[May 27, 2008: pute @ work]

วันนี้อากาศดีจัง น่าเดินออกไปเล่นริมทะเลที่สุดเล้ย
 

ทำงานวันสุดท้ายวันนี้...
ใจหายสุดๆ ไม่อยากจากที่นี่ไปเลย แง้ๆ
แต่นะ...ได้ความรู้มาเยอะแยะเลยจากการทำงานที่นี่
วันนี้เก็บของบนโต๊ะเสร็จแล้วแอบใจหาย
เห้อ...เราไม่ได้เป็นเด็ก intern ที่นี่แล้วน๊า
สิ่งที่เหลือคือความทรงจำที่ดีๆจากที่นี่
และสิ่งที่ได้เรียนรู้มากมายจากการทำงานที่นี่
พิ้วอยากขอบคุณทุกคนมากๆจริง :-)

...ดูรูปดีกว่าเนอะ...

[ด้านหน้าของตึกที่ทำงานพิ้วค่ะ ตั้งอยู่บนถนน Mission Street ตัดกับ Main Street]


[ความสูงของตึกนี้มี 28 ชั้นค่ะ (ไม่นับชั้นดาดฟ้านะ) แล้วพิ้วก้อทำงานชั้้นบนสุดชั้นที่ 28 ข้างบนหลังคาตึกออกแบบเป็นรูปพีรามิตค่ะ]


[ทางเดินเข้าด้านในมีทั้งหมดสามด้านค่ะ แต่ล่ะด้านจะมีประตูหมุนๆทุกด้านเลย (พิ้วล่ะช๊อบ ชอบ...แอบเดินเข้าไปหมุนทุกเช้าเลย) ]


[นี่คือพี่ยามค่ะ...มีสองคนที่เฝ้าทางเข้าก่อนขึ้นลิฟท์]


[อีกคนค่ะๆ...เจอกันทุกเช้า ทักทายไป ทักทายมา เลยกลายเป็นเพื่อนกันเลย แฮะๆ]


[นี่คือบัตรก่อนเข้าที่ทำงานค่ะ วันนี้พิ้วก้อเอาส่งคืนที่ทำงานไปแล้ว (จริงๆบัตรทั่วไปต้องมีรูปกับชื่อ แต่พิ้วไม่ได้ทำงานที่นี่นาน เลยได้บัตรนี้มาแทน ซึ่งมีข้อมูลทุกอย่างของพิ้วกรอกลงในนั้นหมดเลย - -" ) เวลาก่อนเข้าที่ทำงานเนี้ยต้องเอาไปแปะตรงกล่องสีดำๆ แล้วเข้าถึงจะเดินเข้ามาที่ทำงานและขึ้นลิฟท์ได้]


[บรรยากาศในที่ทำงานค่ะ...พิ้วไม่รู้ว่ามันจะเหมือนที่ไทยไม๊ ที่มันมีที่กั้นๆแบบนี้ แต่น่าจะเหมือนแหละเนอะ]


[ถ่ายจากด้านบน ชั้นที่ 28 ค่ะ...ในห้องทำงานของพวกผู้บริหาร...วิวดีเนอะ]


[รถเนี้ย...เหลือคันเล็กนิดเดียวเอง...สวยจัง]

[ห้องทำงานพวกผู้บริหารค่ะ...กว่าจะได้ห้องนี้มาเนี้ย ต้องเรียนจบอย่างน้อย P.hD (โอ้ว...) ไม่ก้อต้องทำงานไม่ต่ำกว่า 10-15 ปีมาแล้ว!!!]


[ห้องประชุมค่ะ...เคยมานั่งประชุมอยู่ครั้งหนึ่ง เริ่ดดี...เป็น video conference อ่ะ...ทุกๆสาขาของบริษัทนี้มาประชุมพร้อมกันหมดเลย]


[อยากดูทีวีๆ อิอิ]


[มาดูอีกด้านหนึ่งของตึกค่ะ จะเห็นสะพาน East Bay ได้ชัดเจน (สะพานนี้เป็นญาติผู้น้องกันกับสะพานGolden Gate ค่ะ เพราะสร้างทีหลัง]


[มองลงไปก้อจะเห็น Pire 1 ค่ะ...เห็นทางเดินที่มันยื่นออกไปในทะเลไมีค่ะ พิ้วเคยเดินออกไปแล้วค่า หนาวสุดๆแต่ก้อสวยดีน๊า]


[ห้องประชุมอีกห้องหนึ่งค่ะ...จุคนได้ประมาณ 9-10 คนเท่านั้นเอง แต่วิวเนี้ย สวยมากๆ]


[เห็นพิ้วไม๊ค๊า...อยู่ในทีวีๆ แฮะๆ]


[Co-Worker ค่ะ...Arisha เนี้ย ใจดีที่สุดเล้ย <3 ]


[พิ้วกับ Daniel ค่ะ Co-Worker อีกคน...นั่งตรงข้ามพิ้วเลย นั่งเม้ากันทุกวัน แฮะๆ]


[นี้คือห้องครัวค่ะ...ทุกๆเช้าทุกๆคนรวมใจมาที่นี่ มากินชา และอีกทีตอนกลางวันค่ะ เพราะว่าเอาอาหารจากที่แช่ในตู้เย็นที่นี่มาอุ่น แล้วมาทานกัน]


[ถัดจากห้องครัว เป็นห้องถ่ายเอกสาร และรวมอุปกรณ์ office ทุกอย่างเลย ขาดอะไรก้อสามารถเดินมาหยิบได้ตลอดเวลาเลยค่ะ (มี Daniel เป็นนายแบบให้ห้องนี้ อิอิ) ]


[Rod เนี้ยเจ้านายพิ้วเองค๊า...เป็นชาวญี่ปุ่น เกิดและโตที่ Boston เลยพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้เลยสักคำ เหอะๆ แต่ที่แน่ๆเค้าเป็นเจ้านายที่ใจดีสุดๆเท่าที่พิ้วเจอมาเลย]


[พิ้วกับโต๊ะที่พิ้วทำงานค่ะ...รกเนอะ...พอนั่งดูรูปแล้วแอบคิดถึงที่ทำงานยังไงไม่รู้]


[สภาพโต๊ะทำงาน...ในวันที่ทำงานวันสุดท้าย...]


[หลังจากเก็บทุกอย่างแล้ว ดต๊ะมันก้อโล่งแบบนี้เอง...โล่งเหมือนวันแรกที่พิ้วมาถึงที่นี่เลย]


[โทรศัพท์ที่โต๊ะทำงานพิ้วค่ะ...มันไม่เคยดังเลยตั้งแต่พิ้วมาทำงาน มันดังวันสุดท้าย ก้อที่พิ้วจะเลิกงาน...ก้อดี อย่างน้อยก้อได้ใช้แล้ว เหอะๆ]


[ทางเดินระหว่างห้องประชุมทั้งสองห้องไปยังห้องครัว...บรรยากาศหลังเลิกงาน...เงียบจัง...]

วันนี้พิ้วออกจากที่ทำงานจนเกือบคนสุดท้ายเลยล่ะ
แล้วก้อแบกของที่พิ้วเก็บมาจากโต๊ะทำงานกลับบ้าน (หนักสุดๆ)
กลับมาถึงอพาร์เมนต์ก้อออกไปเดินเที่ยวกับหน่อยต่อ
แล้วก้อเดินเลยไปซื้อน้ำแอปเปิ้ลมากับขนม (อีกแล้ว)
แล้วก้อกลับมานอนกลิ้งไปกลิ้งมา นั่งจัดดอกไม้ใส่แจกัน

จริงๆคืนนี้ว่าจะออกไปลันล๊าสักหน่อย...
แต่สุดท้าย ไม่ว่าใครโทรเข้ามา ก้อไม่ได้รับสักสาย
เหตุผลเพราะพิ้วขี้เกียจออกไปแล้วคืนนี้
แล้วอีกอย่างหนึ่งคือ...พิ้วเหนื่อย...

หลับไปสักพัก เลยลงเอาผ้าไปซัก
แล้วกลับขึ้นมานอนและกลิ้งไปกลิ้งมาอีกครั้ง
กลิ้งไปๆมาๆประมาณ 30 นาทีก้อลงไปเอาผ้าใส่เครื่องอบ
แล้วก้อกลับมากลิ้งไปกลิ้งมา พร้อมกับนอนคุยโทรศัพท์
คุยไปเกือบชั่วโมง เกือบลืมว่าต้องลงไปเอาผ้า
เซ็งมากๆ...ค่าซักผ้าทั้งหมด $3.50 แถมผ้ายังไม่ค่อยแห้งอีก
แต่นะ...ไม่เป็นไร เอามาตากต่อในห้องน้ำก้อได้ เหอะๆ

ตอนนี้ก้อนอนกลิ้งไปกลิ้งมา
คิดว่าจะเอากระเป๋าออกมาเก็บก้อขี้เกียจ
คิดจะทำอะไรก้อขี้เกียจไปหมดเล้ย!!!
ตอนนี้คิดอยู่ว่าพรุ่งนี้จะออกนอกเมือง SF ไปเที่ยวดีไม๊??
แต่จะไปไหนดีอ่ะ?? พิ้วไม่รู้จักที่ไหนสักที่!!!
หรือจะไปนั่งรถรางเที่ยวรอบเมืองดี หรือจะไปเกาะอัลคาทัส
ถ้าไม่ขี้เกียจซะก่อน คงได้ออกไปไหนแน่ๆ

...ฝันดีค่ะ...

I'll taste every moment
And live it out loud
I know this is the time,
This is the time to be
More than a name
Or a face in the crowd
I know this is the time
This is the time of my life
...Time of my life...

วันนี้มาทำงานสายมากๆๆ เกือบ 11 โมงครึ่ง
เรื่องของเรื่องเมื่อวานเหนื่อย แล้วรู้สึกไม่สบาย
เลยทานยาแก้แพ้ไป...คราวนี้แหละหลับยาวเลย
อะไรไม่อะไร...เจ้านายมาทำงานก่อนพิ้วอีกค่ะ กี๊ชๆ
(เพราะปกติเจ้านายพิ้วไม่เคยเข้ามาทำงานเลย ถึงมาก้อมาสายกว่าพิ้วแน่นอน)

พรุ่งนี้ก้อทำงานวันสุดท้ายแล้วสินะ ใจหายสุดๆเลยล่ะ
เนี้ยเจ้านายพาไปเลี้ยงข้าวที่แถวร้านอาหารญี่ปุ่น
หรูสุดๆเลยล่ะ อยู่ริมทะเล มีเพื่อนร่วมงานไปกินด้วยทั้งหมดหกคนค่ะ
อิ่มแบบสุดๆ...ไม่รู้จะอิ่มยังไงแล้ว


[pute, Jeammy, Jeanny, Durk, Rod - - taken by Daniel]


[เจ้านายพิ้วค่า คนเสื้อขาวอ่ะค่ะ...ใจดีที่สุดเลยแหละๆ]


[อันนี้พิ้วสั่งค๊า Tempura Bento น่ากินไม๊]


[บรรยากาศในร้าน Ozumo Japanese Restaurant ค่ะ มีสาเกเต็มไปหมดเล้ย]

แล้วเจ้านายก้อถามขึ้นมาว่า
พิ้วจะทำอะไรหลัง internship เสร็จ??
พิ้วก้อบอกว่ากลับไปว่าพิ้วจะกลับไปเรียนต่อให้จบค่ะ
(จริงๆแล้วอยากเป็นนางแบบ...อิอิ)
แล้วเค้าถามต่อว่า...หลังเรี่ยนจบแล้วจะทำอะไรต่อไป
พิ้วเลยบอกว่า ยังไม่รู้เหมือนกัน
(บอกแล้วว่าอยากเป็นนางแบบง๊าย อิอิ)
แล้วเจ้านายก้อพูดขึ้นมาว่า...
พิ้วสนใจที่จะทำงานที่บริษัทนี้ต่อไปไม๊หลังเรียนจบ??

...อึ้ง...

โอ้ว...ทำงานอ่ะอยากทำนะ เพราะที่ทำงานนี้เริ่ดสุดๆไปเลย เพื่อนร่วมงานก้อดี
แต่ติดตรงที่...พิ้วไม่อยากอยู่ San Francisco เท่านั้นเอง
ไม่อยากอยู่ California ด้วยอ่ะ
เพราะรู้สึกว่าคน Asian มันเยอะเกินไป เราเลยไม่เด่นเลย อิอิ

ตั้งแต่พิ้วมาอยู่ที่นี่ พิ้วไม่ได้รู้สึกว่าพิ้วมาอยู่อเมริกาเลย...เซ็งสุดๆ...
แต่ว่าที่นี่มีข้อดีตรงที่ของกินเนี้ยแหละ อยากกินอะไรก้อมีให้กินหมด
อาหารไทยทุกประเภท หรือจะซื้อมาทำเองก้อได้ (แต่พิ้วทำไม่อร่อยง่ะ)
ทำให้หายคิดถึงบ้านไปเยอะเลยแหละ...แต่ยังไงก้ออยากกลับบ้านอยู่ดี
แต่เอาเถอะ ยังไงๆพิ้วเหลือเวลาให้คิดอีกตั้ง 1 ปีกว่าๆว่าจะทำอะไรต่อไป
คิดว่าจะกลับมาทำงานต่อที่ Environmental Defense ไม๊??
หรือจะกลับไปทำงานกับบริษัทที่ไทยที่เค้าติดต่อมา??
(บริษัทที่ไทยเนี้ย ตั้งอยู่ใกล้บ้านพิ้วสุดๆ แต่ว่ารถติดเนี้ยสิ...ม๊าย...)
ไว้ค่อยคิดล่ะกัน ตอนนี้มีอะไรต้องทำอีกเยอะแยะมากมาย

ตอนนี้อยากกลับบ้านที่สุดในโลกเลย...
คิดถึงคุณพ่อ คิดถึงคุณแม่ คิดถึงบ๊อบบี้ คิดถึงๆไปหมดทุกคนเลย
...อีกไม่กี่วันจะเปิดเทอมอีกแล้วสิเนี้ย...
ทำไมเวลามันช่างผ่านไปไวจัง กำลังสนุกอยู่เลย
จริงๆพิ้วเพิ่งรู้สึกเหมือนเพิ่งเข้าปีหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้เอง
แต่กลับไปไทยคราวนี้ก้อเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สี่แล้ว
...ตื่นเต้นจัง...

วันนี้ไป Shopping มาที่ Victoria's Secret
(ร้านที่ผู้ชายทุกคนอยากเข้าไปดูมากที่สุด...อิดฉาผู้หญิงล่ะสิ๊ๆ ชิๆ)
ได้ Dress ของ VS Pink มา 1 ชุดแหละ สีน้ำเงิน
แล้วก้อไป shop ต่อที่ Forever 21
ก้อลาก Dress สีดำออกมาอีก 1 ตัว
ต้องเตรียมพร้อมค่ะเพราะศุกร์นี้จะออกไปโปรดสัตว์ (อีก) แล้ว
คงเป็นที่เดิมแถวๆ Downtown SF แน่นอน

ไปนอนแล้ว บ๊าย บาย

เมื่อวานไปออกกำลังกาย+ว่ายน้ำมาค่ะ
ที่ 24 hours fitness แถว South SF เนี้ยแหละ
ไม่อยากจะบอกเล้ย...คนเยอะมากๆ
บางคนนี่ออกกำลังกายจะเป็นจะตาย
พิ้วเห็นนึกว่าเค้าจะไปลงแข่งกีฬาอะไรหรือเปล่า
ส่วนของพิ้วก้อออกไปงั้นๆ เล่นอยู่ไม่กี่อย่าง


[สถานที่ fitness! ค๊า มีสระว่ายน้ำและทุกๆอย่างอยู่ข้างในครบเลย]

เล่นสักพักพอเหงื่อออก (แต่ของพิ้วไม่มีสักหยด)
ก้อถึงเวลาลงสระว่ายน้ำแล้ว...มีความสุข...
พิ้วเพิ่งไปซื้อ bikini ตัวใหม่กับ Leah มาเมื่อวันอาทิตย์
ไหนๆก้อไหนๆ เอามาใช้ที่สระนี่เลยล่ะกัน (แฮะๆ)
น้ำในสระหนาวมาก พิ้วก้อเลยลงไปแช่ในสระน้ำร้อนก่อน
แล้วปล่อยให้เค้าว่ายน้ำไป พิ้วแค่นั่งแช่ และนั่งดูจากอีกสระ
สักพักเข้าห้องซาวน่ากัน ก้ออยู่ได้ไม่นาน เพราะหายใจไม่ออก
(มันคงว่าแน่ๆว่าอินี่ๆ ทำไมมันเรื่องมากจริงๆเลยฟร่ะ)


[bikini ที่เพิ่งซื้อมาเป็นรุ่นแบบเนี้ยค่ะ แต่สีน้ำตาล]

ออกกำลังกายเสร็จก้อออกไปกินข้าว
แน่นอน...กินอาหารอเมริกัน
เพราะงั้นที่ออกกำลังกายมาเนี้ย หายหมด!!!
อืม...แล้วจะออกกำลังกายให้เหนือยเพื่อ??

กลับถึงบ้านมานอน...นอนแบบสลบเป็นตาย
ตื่นมาตอนเช้าทั้ง SMS ทั้ง Missed Called เยอะมาก
อืมนะ...มันมากกว่าเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด!!!

ส่วนวันนี้ ทำงาน และ ทำงาน
ได้ CD เพลง+ลายเซ็นต์ มาจาก Daniel (อีกแล้ว)
แถมด้วยบัตร concert ในวันอาทิตย์ที่ 8 นี้อีก


[วงของ Daniel ค๊า (ทำไม Daniel ยืนคอหดฟร่ะเนี้ย??) - - - http://www.builtforthesea.com/]

เพิ่งทำ research เสร็จหัวข้อว่าปลาอะไรน๊าที่เค้าจับกันมากที่ยุโรป
เสร็จซะเกือบบ่ายสอง...ยังไม่ได้ทานข้าวกลางวันเล้ย
และเย็นนี้ต้องออกไปกินอาหารอเมริกันอีกแล้ว
กี๊ช...จะผอมไม๊เนี้ยชั้น


[May 27, 2008: pute @ work]

วันนี้อากาศดีจัง น่าเดินออกไปเล่นริมทะเลที่สุดเล้ย
 

วันนี้ Memorial Day ค่ะ
เช้านี้ Leah ก้อบินจากพิ้วไปแล้ว
กลับไปที่ New Mexico...ไกลออกไปจากที่นี่
พิ้วไม่รู้ว่าอีกนานเท่าไหร่น๊า พิ้วจะได้เจอ Leah อีก
แต่พิ้วแน่ใจว่า...สักวันหนึ่งพิ้วจะได้เจอ Leah ค่ะ....


[pute + Leah @ China Town, San Francisco]

แล้ววันนี้แท็ปก้อจากพิ้วไปเช่นกัน
เสียใจไม๊?? เสียใจนะ??
คนเลิกกันทุกครั้งก้อต้องเสียใจเป็นธรรมดานั้นแหละ
ถ้าถามว่ารักเค้าบ้างไม๊??
ตอบได้เลยว่ารักมาก รักมากเหลือเกิน
รักมากเสียจนพิ้วไม่รู้จะเอาอะไรมาเสียใจอีกแล้ว

พิ้วไม่ใช่เด็กๆอีกต่อไปแล้ว
ถ้าเค้าคิดว่า ทางนี้เป็นทางที่ดีที่สุดสำหรับเค้าและพิ้วแล้วล่ะก้อ
เค้าก้ออาจจะคิดถูกแล้วล่ะค่ะ

แต่พิ้วเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่า...
ในเมื่อเค้าเลือกที่จะให้พิ้วเดินออกไปจากชีวิตเค้าแล้ว
เพราะคิดว่าเป็นทางที่ดีที่สุดสำหรับพิ้วแล้วล่ะก้อ
พิ้วจะเดินให้มันสุดทางของพิ้ว
เส้นทางความฝันที่จะไม่มีเค้าเดินด้วยอีกต่อไป
และพิ้วจะไม่เดินย้อนกลับมาเจอในเส้นทางของเค้าอีก
ดีใจด้วยกับในสิ่งที่เค้าเลือก...เพราะมันทำให้เราคงกลายเป็นเส้นขนานกัน
และคงไม่เจอกันอีกตลอดไป


[the best memory of my life...]

จบแล้ว...รักที่เธอเหนื่อยล้ามามากพอ จนยอมต้องปล่อยไป
ถึงเธอดีเพียงใด ฉันคงไม่เข้าไปสนใจ ไม่อยากจะกอดเธอขนาดนั้น
แต่ในวันนี้ ฉันคงต้องยอมปล่อยมือที่หวังเธอ...หลุดมาเพื่อกอดตัวเอง...
เมื่อเธอไม่สนใจ ฉันคงต้องรักตัวฉันเอง
และปล่อยให้เธอไปไกลจากตรงนี้...อย่างไม่มีวันกลับมา...

ทำงานวันสุดท้ายวันนี้...
ใจหายสุดๆ ไม่อยากจากที่นี่ไปเลย แง้ๆ
แต่นะ...ได้ความรู้มาเยอะแยะเลยจากการทำงานที่นี่
วันนี้เก็บของบนโต๊ะเสร็จแล้วแอบใจหาย
เห้อ...เราไม่ได้เป็นเด็ก intern ที่นี่แล้วน๊า
สิ่งที่เหลือคือความทรงจำที่ดีๆจากที่นี่
และสิ่งที่ได้เรียนรู้มากมายจากการทำงานที่นี่
พิ้วอยากขอบคุณทุกคนมากๆจริง :-)

...ดูรูปดีกว่าเนอะ...

[ด้านหน้าของตึกที่ทำงานพิ้วค่ะ ตั้งอยู่บนถนน Mission Street ตัด